تجربهاش کردم. شاید یه بار. عاشقِ نوشتنش بودم. جملاتش. جوري که درد رو بینِ کلماتش مخفي ميکرد و جملات رو ميچید. همه چیز. همه چیز دربارۀ اون. واقعي ترین حسِ دنیا بود. حتي با اینکه درد داشت. با درد شروع شد و با درد تموم شد. اما دوستش داشتم. تنها چیزي بود که اون زمان داشتم. از حِسِت مراقبت کن. این حس خاص ـئه. امیدوارم همون چیزي باشه که ميخواي بهش نیاز داري و مراقب باش؛ جسم و روح و آسیب نبین؛ لطفاً. امیدوارم آخرش هم، تنها حسي باشه که هنوز ميخواي درونِ قلبت نگهش داري.