گوشهی دفتر خاطراتش با دلتنگی براش نوشت:
من تکیه کردن بهتُ دوسدارم ،
امااز دوباره افتادن میترسم
چشماتُ دوس دارم ،
اما از سرد شدن نگاهت میترسم ؛
دستاتُ دوسدارم ،
اما از دوباره خالی موندنِ دستهام میترسم ؛
آغوشتُ دوس دارم ،
اما از دوباره بی پناه شدن میترسم ؛
با تو تا ابد بودنُ دوس دارم ،
اما ازدوباره رفتن ها میترسم ؛
قصه رو کوتاه کنم :
من عشقُ دوس دارم ،
اما از این اما ها میترسم')
-نسی.
من تکیه کردن بهتُ دوسدارم ،
امااز دوباره افتادن میترسم
چشماتُ دوس دارم ،
اما از سرد شدن نگاهت میترسم ؛
دستاتُ دوسدارم ،
اما از دوباره خالی موندنِ دستهام میترسم ؛
آغوشتُ دوس دارم ،
اما از دوباره بی پناه شدن میترسم ؛
با تو تا ابد بودنُ دوس دارم ،
اما ازدوباره رفتن ها میترسم ؛
قصه رو کوتاه کنم :
من عشقُ دوس دارم ،
اما از این اما ها میترسم')
-نسی.