وقتی بیان میشود که با آه و ناله و فغان به جایی نمیرسیم برخی فکر میکنند که منظور ما اینست که انتقاد نکنیم....
پس از مطلبی که چند روز گذشته در مذمت راه و روش مطالبه گری برخی افراد و کانالها نوشتم بلافاصله برخی افراد با نوشتن مطالبی سعی کردند مرا به انواع و اقسام چیزهای گوناگون متهم کنند....
از بیانیه بلندبالای گماشته یکی از تشکل ها در گیلان که مرا به تلاش برای حفظ صندلی یا گرفتن صندلی در دانشگاه متهم کرد تا عضو سابق شورای عالی سازمان که بنده را با جملات و کلمات بسیار زشتی که لایق شان خانوادگی خودشان میباشد خطاب کرده اند....
خدمت همگی این دوستان عرض کنم تا زمانی که درک صحیحی از مطالبه گری در همه ما بوجود نیاید تبدیل به یک ماشین بیانیه نویسی خواهیم شد....
شروع فعالیت های ما در سالهای ۹۳ و ۹۴ با همین تفکر غالب بر یکی از تشکل های پرستاری بود...
تشکلی که در طول این سالها هرگز حاضر نشد خط مشی خود را تغییر دهد و علت روی گردانی امثال بنده از آنان همین اصرار بر ادامه روش های غلط گذشته میباشد....
اینکه ما مدام تکرار کنیم وزارت بهداشت پزشک سالار است را که همه میدانیم....
اینکه مدام تکرار کنیم به پرستاران ظلم میشود و حقشان خورده میشود را نیز همه میدانیم.....
اینکه مدام بگوییم قانون تعرفه گذاری ۱۴ سال است مصوب شده است و نمیگذارند که اجرا شود را نیز همه میدانیم......
راهکار این مشکلات چیست؟؟؟
جامعه پرستاری از شما راهکار و تلاش برای حل موانع این مشکلات را میخواهد....
نقد و مطالبه گری عالیست و باید باشد اما هرگز به تنهایی کافی نیست....
به طور مثال از همان عضو سابق شورای عالی سوال کنید به عنوان نماینده جامعه بیهوشی در طول چهارسال نیم خط عملکرد از خودشان ارائه کنند....
علت شکست های پی در پی این دوستان و روی گردانی جامعه پرستاری از آنان تکرار همین مکررات است....
تشکیل مداوم گروههای مجازی ، تکرار جملات تکراری و کلیشه ای، مصاحبه های روزانه با خبرگزاری های مختلف، اصرار بیش از اندازه بر کوبیدن و متهم کردن دیگران....
روشی که متاسفانه در گروه مجازی خانواده بهداشت و درمان هم مشاهده میشود...
هر نامه ای که از روند اداری بیرون می آید بلافاصله با متن های بلندی از سوی ادمین های ناشناس و مجهول این گروه مواجه میشود...
اگر نامه مثبت باشد به نتیجه فعالیت های خود مربوط میدانند و اگر منفی باشد تخریب را آغاز میکنند....
در مورد نامه دیشب رییس سازمان برنامه و بودجه نیز که هیچ ارتباطی به فوق العاده ویژه نداشت نیز شاهد تکرار همان روند از سوی ادمین های این گروه بودیم...
علی ایحال انتقادات و پیشنهادات باید در جلسات با مسئولین عالیرتبه کشور بیان شود...
باید پرستاری را وارد معادلات قدرت کنیم تا جدی گرفته شویم....
باید پرستاری را از نزدیک ببینند تا بدانند خواسته های ما چیست....
چهارسال بین سالهای ۹۴ تا ۹۸ را با اتخاذ سیاست های نادرست به راحتی از دست دادیم و حالا برای دستیابی به مطالبات و خواسته های قدیمی جامعه پرستاری باید شبانه روز کار کنیم....
ان شاالله اجرایی شدن فوق العاده ویژه نزدیک است....
مشاغل سخت و زیان آور به هیات عمومی دیوان رسیده است و امیدوارم رای نهایی به نفع جامعه پرستاری باشد....
تبدیل وضعیت، اجرای تعرفه گذاری و سایر موارد نیز قطعا در طول این دوره پیگیری و به سرانجام خواهد رسید...
اما از راه درست نه فقط با آه و ناله و فغان....
@delsoozm64
پس از مطلبی که چند روز گذشته در مذمت راه و روش مطالبه گری برخی افراد و کانالها نوشتم بلافاصله برخی افراد با نوشتن مطالبی سعی کردند مرا به انواع و اقسام چیزهای گوناگون متهم کنند....
از بیانیه بلندبالای گماشته یکی از تشکل ها در گیلان که مرا به تلاش برای حفظ صندلی یا گرفتن صندلی در دانشگاه متهم کرد تا عضو سابق شورای عالی سازمان که بنده را با جملات و کلمات بسیار زشتی که لایق شان خانوادگی خودشان میباشد خطاب کرده اند....
خدمت همگی این دوستان عرض کنم تا زمانی که درک صحیحی از مطالبه گری در همه ما بوجود نیاید تبدیل به یک ماشین بیانیه نویسی خواهیم شد....
شروع فعالیت های ما در سالهای ۹۳ و ۹۴ با همین تفکر غالب بر یکی از تشکل های پرستاری بود...
تشکلی که در طول این سالها هرگز حاضر نشد خط مشی خود را تغییر دهد و علت روی گردانی امثال بنده از آنان همین اصرار بر ادامه روش های غلط گذشته میباشد....
اینکه ما مدام تکرار کنیم وزارت بهداشت پزشک سالار است را که همه میدانیم....
اینکه مدام تکرار کنیم به پرستاران ظلم میشود و حقشان خورده میشود را نیز همه میدانیم.....
اینکه مدام بگوییم قانون تعرفه گذاری ۱۴ سال است مصوب شده است و نمیگذارند که اجرا شود را نیز همه میدانیم......
راهکار این مشکلات چیست؟؟؟
جامعه پرستاری از شما راهکار و تلاش برای حل موانع این مشکلات را میخواهد....
نقد و مطالبه گری عالیست و باید باشد اما هرگز به تنهایی کافی نیست....
به طور مثال از همان عضو سابق شورای عالی سوال کنید به عنوان نماینده جامعه بیهوشی در طول چهارسال نیم خط عملکرد از خودشان ارائه کنند....
علت شکست های پی در پی این دوستان و روی گردانی جامعه پرستاری از آنان تکرار همین مکررات است....
تشکیل مداوم گروههای مجازی ، تکرار جملات تکراری و کلیشه ای، مصاحبه های روزانه با خبرگزاری های مختلف، اصرار بیش از اندازه بر کوبیدن و متهم کردن دیگران....
روشی که متاسفانه در گروه مجازی خانواده بهداشت و درمان هم مشاهده میشود...
هر نامه ای که از روند اداری بیرون می آید بلافاصله با متن های بلندی از سوی ادمین های ناشناس و مجهول این گروه مواجه میشود...
اگر نامه مثبت باشد به نتیجه فعالیت های خود مربوط میدانند و اگر منفی باشد تخریب را آغاز میکنند....
در مورد نامه دیشب رییس سازمان برنامه و بودجه نیز که هیچ ارتباطی به فوق العاده ویژه نداشت نیز شاهد تکرار همان روند از سوی ادمین های این گروه بودیم...
علی ایحال انتقادات و پیشنهادات باید در جلسات با مسئولین عالیرتبه کشور بیان شود...
باید پرستاری را وارد معادلات قدرت کنیم تا جدی گرفته شویم....
باید پرستاری را از نزدیک ببینند تا بدانند خواسته های ما چیست....
چهارسال بین سالهای ۹۴ تا ۹۸ را با اتخاذ سیاست های نادرست به راحتی از دست دادیم و حالا برای دستیابی به مطالبات و خواسته های قدیمی جامعه پرستاری باید شبانه روز کار کنیم....
ان شاالله اجرایی شدن فوق العاده ویژه نزدیک است....
مشاغل سخت و زیان آور به هیات عمومی دیوان رسیده است و امیدوارم رای نهایی به نفع جامعه پرستاری باشد....
تبدیل وضعیت، اجرای تعرفه گذاری و سایر موارد نیز قطعا در طول این دوره پیگیری و به سرانجام خواهد رسید...
اما از راه درست نه فقط با آه و ناله و فغان....
@delsoozm64