سالها بود که ندیده بودمش ، دیگه کمکم داشتم فراموشش میکردم ، حتی وقتی خاطراتشو مرور میکردم ، ی چهره تار با ی صدای نامفهوم تو تصوراتم داشتم . تا اون روز لعنتی که چشمم بهش افتاد انگار تموم اون سالها تو ی لحظه مثل برق و باد از جلوی چشمام گذشت .. داشت با موبایلش حرف میزد چشم تو چشم شدیم .. توقع داشتم منو بشناسه اما خیلی آروم و طبیعی از کنار هم رد شدیم ! برگشتم و دوباره نگاهش کردم . فکر میکردم الان برمیگرده و منو نگاه میکنه اما مطمئن شدم که حتی منو نشناخته ، حق داشت ، خیلی عوض شده بود ، راه رفتنش ، حتی لباس پوشیدنشم امروزی شده بود ، موهای جوگندمی و چهره ای که نشون میداد چقدر خسته بود ، دیگه اون شور و نشاط جوونی رو نداشت ، خب طبیعی بود ، منم دیگه اون آدم سابق نبودم ، تو اون لحظه که از کنارش رد شدم ، نفس عمیقی کشیدم ، که بوی عطری که همیشه دوست داشت رو حس کنم ..
اما .. اما عطرشم عوض شده بود ، مث قبل ی بوی شیرین و خنک نبود ، ی عطر تلخ بود که با چهره امروزش ست بود ، وایستادم و رفتنشو نگاه کردم ..
❤️🩹🚶♀
اما .. اما عطرشم عوض شده بود ، مث قبل ی بوی شیرین و خنک نبود ، ی عطر تلخ بود که با چهره امروزش ست بود ، وایستادم و رفتنشو نگاه کردم ..
❤️🩹🚶♀