Forward from: عجــم علــوی
کاغذی میدیدم که موسسه ژئوفیزیک، طی بررسی و مطالعه دقیق، تاریخ شمسی واقعه غدیر را مطابق ۲۸ اسفند ماه سال ۱٠ هجریشمسی تعیین کرده. تاریخ نوشته که واقعه غدیر سه روز طول کشیده. یعنی ۲۸ اسفند تا ۱ فروردین.
میبینی؟ نوروز بوده.
محمد که دست علی را بالا برده
غنچهها لبخند زدهاند. فاطمه هم.
گل از گل جهان شکفته. آنوقت که همه با آغوش باز ولایت علی را به هم تبریک میگفتند، اینسوی جغرافیا ایرانیها هم یکدیگر را به آغوش میکشیدند. به بهانه نوروز.
این را موسسه ژئوفیزیک نگفته ولی روایت گفته
که آن روز که کشتی نوح پس از طوفان بزرگ بر ساحل آرامش پهلو گرفت، مصادف با نوروز بوده
آن روز که آتش بر ابراهیم گلستان شد، ابراهیم بادصبای گوشیاش را که چک کرد، یکم فروردین بود
آن روز که در غار، جبرئیل بر محمد نازل شد، ایرانیها لباسهای نو به تن کرده بودند و منتظر تحویل سال بودند.
آن روز که علی شانههای پیامبر ایستاد و بتهای کعبه را سرنگون کرد، نوروز بوده.
و آن روز که علی در نهروان کمر خوارج را شکست و پیروز شد، سلمان آمد و این پیروزی را تبریک گفت، نوروز را هم!
روایت میگوید خدا مهمترین حرکتهای خفن تاریخیاش را در نوروز زده. نوروز، سالگرد زیباترین روزهای خداست. اصلا بخاطر همین است که نوروز را جشن میگیریم. خدا همیشه در نوروز به بندههای خوبش حال داده. بندهها هم این روز را جشن میگیرند. مثل امام صادق که نوروز، لباسهای پلو خوری یمنیاش را بر اندام ظریف زیبایش میپوشیده، به اصحاب پولهای نو عیدی میداده و همه را فالوده مهمان میکرده. سالگرد غدیر بوده خب!
حالا خدا آخرین کارت بازیاش را،
فوت آخر کوزهگریاش را،
گل دقیقه نودش را
آخرین تعویضطلایی اش را
نگهداشته که در نوروز، رو کند و خفنترین و گَنگترین و پیروزمندانهترین روز تاریخیاش را دوباره در نوروز رقم بزند.ظهور را . ما هزاران سال است که در نوروز تمرین میکنیم جشن ظهور منجی را. هزاران بار تمرین برای یک نوروز طلایی که روز ظهور اوست.
که فرمود:
وَ مَا مِنْ يَوْمِ نَيْرُوزٍ إِلاَّ وَ نَحْنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ اَلْفَرَجَ لِأَنَّهُ مِنْ أَيَّامِنَا حَفِظَهُ اَلْفُرْسُ وَ ضَيَّعْتُمُوهُ
نوروز که میآید ما اهلبیت در آنروز توقع ظهور داریم، چرا که نوروز از ایام ماست که ایرانیان آن را زنده نگه داشتند و شما عربها اهمیتش ندادید.
حالا ما عجمها تمام شهر را آذین بستهایم،
خانههامان را نو نوار کردهایم،
لباسهای نو و تمیز پوشیدهایم،
و زیر لب تکرار میکنیم که
«حال ما را به بهترین حال تغییر ده»
وقت تحویل حال ما نشده...؟
بحارالانوار، ج۵۶،ص۹۱
مستدرکالوسائل، ج۶،ص۳۵۲
میبینی؟ نوروز بوده.
محمد که دست علی را بالا برده
غنچهها لبخند زدهاند. فاطمه هم.
گل از گل جهان شکفته. آنوقت که همه با آغوش باز ولایت علی را به هم تبریک میگفتند، اینسوی جغرافیا ایرانیها هم یکدیگر را به آغوش میکشیدند. به بهانه نوروز.
این را موسسه ژئوفیزیک نگفته ولی روایت گفته
که آن روز که کشتی نوح پس از طوفان بزرگ بر ساحل آرامش پهلو گرفت، مصادف با نوروز بوده
آن روز که آتش بر ابراهیم گلستان شد، ابراهیم بادصبای گوشیاش را که چک کرد، یکم فروردین بود
آن روز که در غار، جبرئیل بر محمد نازل شد، ایرانیها لباسهای نو به تن کرده بودند و منتظر تحویل سال بودند.
آن روز که علی شانههای پیامبر ایستاد و بتهای کعبه را سرنگون کرد، نوروز بوده.
و آن روز که علی در نهروان کمر خوارج را شکست و پیروز شد، سلمان آمد و این پیروزی را تبریک گفت، نوروز را هم!
روایت میگوید خدا مهمترین حرکتهای خفن تاریخیاش را در نوروز زده. نوروز، سالگرد زیباترین روزهای خداست. اصلا بخاطر همین است که نوروز را جشن میگیریم. خدا همیشه در نوروز به بندههای خوبش حال داده. بندهها هم این روز را جشن میگیرند. مثل امام صادق که نوروز، لباسهای پلو خوری یمنیاش را بر اندام ظریف زیبایش میپوشیده، به اصحاب پولهای نو عیدی میداده و همه را فالوده مهمان میکرده. سالگرد غدیر بوده خب!
حالا خدا آخرین کارت بازیاش را،
فوت آخر کوزهگریاش را،
گل دقیقه نودش را
آخرین تعویضطلایی اش را
نگهداشته که در نوروز، رو کند و خفنترین و گَنگترین و پیروزمندانهترین روز تاریخیاش را دوباره در نوروز رقم بزند.ظهور را . ما هزاران سال است که در نوروز تمرین میکنیم جشن ظهور منجی را. هزاران بار تمرین برای یک نوروز طلایی که روز ظهور اوست.
که فرمود:
وَ مَا مِنْ يَوْمِ نَيْرُوزٍ إِلاَّ وَ نَحْنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ اَلْفَرَجَ لِأَنَّهُ مِنْ أَيَّامِنَا حَفِظَهُ اَلْفُرْسُ وَ ضَيَّعْتُمُوهُ
نوروز که میآید ما اهلبیت در آنروز توقع ظهور داریم، چرا که نوروز از ایام ماست که ایرانیان آن را زنده نگه داشتند و شما عربها اهمیتش ندادید.
حالا ما عجمها تمام شهر را آذین بستهایم،
خانههامان را نو نوار کردهایم،
لباسهای نو و تمیز پوشیدهایم،
و زیر لب تکرار میکنیم که
«حال ما را به بهترین حال تغییر ده»
وقت تحویل حال ما نشده...؟
بحارالانوار، ج۵۶،ص۹۱
مستدرکالوسائل، ج۶،ص۳۵۲