دوباره


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


حرفایِ خوب، حرفایِ قشنگِ به‌درد نخور.

تمامِ دوباره‌ها، دوباره‌هایی که نامش را گذاشتیم:
«زندگی»
http://t.me/HidenChat_Bot?start=1611920489

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


امروز از دستت عصبی بودم و نفهمیدم چطور سه تا خیابونو پیاده رفتم.




کِی زندگی انقدر ناامیدکننده شد؟


کاربردی و درباره:
tv.garden
اگر مثل من علاقمند به ماجراجویی و گشت‌وگذار در دنیا هستید و فقط امکان رفتن از شبه جزیره‌ی موبایل به جزیره‌ی لپ‌تاپ و ایالتِ تلویزیون رو دارید؛ سایت و اپِ تی‌وی گاردن رو بچسبید.
بعد از این‌که وارد سایت می‌شید یه کره‌ی زمین بهتون نشون داده می‌شه که می‌تونید به تلویزیونِ هرجای دنیا که خواستید سفر کنید و تمام شبکه‌ها و برنامه‌های تلویزیونی و محلی اون کشور رو به صورت رایگان و لایو استریم ببینید. از شبکه‌ی قرآن، امید و افق گرفته تا Fox و NBC آمریکا و فلان شبکه‌ی محلیِ ایتالیا که برنامه‌های آشپزی و رقصِ بامزه‌ای داره.

و عجیب‌ترین قسمت این معرفی اینه که این سایت فیلتر نیست. البته هنوز..
خلاصه که آره، پاشید بریم سفر.


نوشته بود:
I make mistakes as mistakes make me.
همین. دقیقا همین.


از کسی گلایه‌ای نیست. اگه باختم؛ به تو باختم.


'Cause you asked me to hold on tight
And, every single time, I did
..

'Cause, when you love something a little too much
And you're too afraid to give it up
You watch everything just disappear at once
..


گاهی خیلی برام خیلی سخته از بالا به آدم‌ها نگاه نکنم‌ و خیلی جلوی خودمو می‌گیرم که تو صورت یک‌سری با لحن رضاگلزار داد نمی‌زنم: احمعق‌. عقده‌ایِ پاپت.


ارغوان شاخه همخونِ جدا مانده‌ی من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی‌ست هوا؟
یا گرفته است هنوز؟
من در این گوشه که از دنیا بیرون است؛
آسمانی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست.
-هوشنگ ابتهاج


چه اشتباه غم‌انگیزی! چه بسا که احساس‌های ما همه همنیطور باشد. خود را میان موجوداتی شبیه به خود می‌پنداریم اما جز یخبندان و سنگستانی که به زبان نامفهوم سخن می‌گوید چیزی در اطرافمان نیست. می‌خواهیم به دوستی درود بگوییم و دست پیش می‌بریم که دستی را بفشاریم، اما دست به لختی فرو‌می‌افتد. لبخند بر لبمان می‌خشکد زیرا درمی‌یابیم که کاملا تنهاییم‌.
-بیابان تاتارها|دینو بوتزاتی


If I had a box just for wishes
And dreams that had never come true
The box would be empty, except for the memory of how
They were answered by you


البته چون اساساً مخالف آستتیک بازی و این حرف‌هام، باید بگم این چایی قبل از خورده شدن سرد شد؛ اون‌ روان‌نویس آبی هم دیگه مثل قبل نمی‌نویسه و صرفا به‌خاطر رنگش اونجاست.
شما مثل من نباشید، در زندگی چایی‌ها رو قبل از سرد شدن بنوشید و‌ روان نویسی که آدم‌ها بهتون می‌دن رو وقتِ سرد شدن نگه ندارید. سردی نگاهِ آدم‌ها کمی از چایِ سرد دردناک‌تره.


برشی از کتاب:
«توی شکم ماه منیر که بودی خدابیامرز اسم بنگاه را کرد صارم و پسر. تو که به دنیا آمدی گفت: ″فرقش چی؟″ و اسم را عوض نکرد.» دست کشید به دامنش. «تو هم که تابلو را عوض نکردی.» نفس بلندی کشید. «به قول خودش، فرقش چی؟» پسته را توی دستش پوست کَند. «فقط کاش بود و می‌دید که فرقش هیچ‌چی.» پسته را داد به آرزو و دوباره سر برد دم گوشش.


کتاب‌ها و درباره:
عادت می‌کنیم|زویا پیرزاد
اگر دوستدارِ از اون دست کتاب‌هایی هستید که پر از اتفاقات بزرگ و تاثیرگذارند و کتاب، حول محور یک داستان با شروع و پایان مشخصی می‌چرخه؛ باید بگم شاید از این کتاب زیاد خوشتون نیاد. البته شاید هم بیاد، ولی ازش انتظار اتفاق یا داستان خاصی نداشته باشید.
کتاب درباره‌ی زنی مستقل و به ظاهر بی‌نیاز نسبت به باقی آدم‌هاست که طلاق گرفته و با دخترِ دانشجوش زندگی می‌کنه. و البته مادر و دوست صمیمیش هم حضور پررنگی توی زندگی و تصمیماتش دارن‌.
کتاب پر از جزئیات و‌ درواقع روزمرگی‌های این خانواده‌ست.
قلم بسیار گرم و صمیمیِ آمیخته به طنزِ زویا پیرزاد و البته دیالوگ‌های ساده و درعین‌حال عمیق شخصیت‌ها باعث می‌شه غرق در فضاسازی‌های کتاب بشید؛ به طوری‌که متوجه می‌شید بدون اینکه خواسته باشید چندین فصل از کتاب رو خوندید.
عواطف، احساساتِ مختلف، دوراهی‌هایی در برخی تصمیم‌های مهم یا نامهم و روتینِ زندگی و مشکلاتی که شخصیت اصلی از سر می‌گذرونه بسیار قابل حس کردن و ملموسه‌.
اگر دنبال کتابی هستید که روزمرگی‌های نه‌چندان خوش و خرم اما واقعی و قابل لمسِ نه تنها یک شخصیت، بلکه سه شخصیت از سه نسلِ متفاوت(مادر، دختر و مادربزرگ) رو‌ روایت کنه و داستانِ زنی که تصمیم و تصمیم‌هایی برمنبای احساس و برخلاف عُرف خانواده و جامعه می‌گیره و شیوه‌ی کنار اومدن و ′عادت کردنش′ با مشکلات رو به نمایش بذاره؛ این کتاب برای شماست.




وای بر او اگر بتواند روزی را ببیند که به پایان راه رسیده است و بر کرانه‌ی دریای بی‌رنگ و آسمانِ یکدستِ ابرپوش ایستاده است و در اطرافش نه خانه‌ای است و نه درختی و نه آدمیزاده‌ای و نه حتی یک شاخه علف و تا دنیا دنیا بوده، همین بوده است.
-بیابان تاتارها|دینو بوتزاتی


آیا هنوز راه درازی باقی‌مانده است؟ نه، فقط باید از آن شطی که آن دور در پیش است گذشت و از آن تپه‌های سرسبز عبور کرد. اصلا چه‌بسا که هم‌اکنون به مقصد رسیده باشیم. این درخت‌ها، این سبزه‌زارها، این خانه‌های سفید همان‌هایی نیستند که می‌جستیم؟ چندلحظه‌ای خیال می‌کنیم چرا و‌می‌خواهیم باستیم. بعد می‌شنویم که دورتر بهتر از این‌ها هست و باز به راه می‌افتیم، بی‌تشویش..به این شکل با دلی پرامید راهمان را دنبال می‌کنیم و روزها بلند و آرامند. خورشید در تارک آسمان است و چون غروب رسید انگاری با افسوس در افق ناپدید می‌شود. اما به جایی می‌رسیم که به غریزه روی بر‌می‌گردانیم و می‌بینیم که دروازه‌ای پشت سرمان بسته شده و راه برگشت را بریده است‌. آن وقت حس می‌کنیم که چیزی عوض شده است. خورشید دیگر صبر نمی‌کند و بی‌حرکت به‌نظر نمی‌آید، بلکه به تیزپایی در گریز است. فرصت تماشا نیست، زیرا به سرعت به سوی افق سرازیر می‌شود. می‌بینیم ابرها دیگر در سفره‌ی نیلگون آسمان بی‌حرکت نمی‌مانند، می‌گریزند. چنان شتابانند که از سر هم بالا می‌روند و در‌می‌یابیم که زمان پیش می‌شتابد و راه، ناگریز عاقبت به پایان می‌رسد. زمانی می‌رسد که دروازه‌ای سنگین به سرعتِ برق پشت سر ما بسته می‌شود و ناله‌ی قفل آن را می‌شنویم و دیگر امکان بازگشت نیست.
-بیابان تاتارها|دینو بوتزاتی


و چون به تصویر خود در آینه چشم دوخت، روی چهره‌ای که بیهوده کوشیده بود دوست بدارد، لبخندی یافت که حقیقت نداشت.
-بیابان تاتارها|دینو بوتزاتی


اسم این مریضی که هرچی فیلم ترسناک می‌بینی نمی‌ترسی چیه؟


اصلا شد شد، نشد می‌رم موهامو آبی فاسد می‌کنم.

-Eternal sunshine of the spotless mind

20 last posts shown.

262

subscribers
Channel statistics