💢 آموزش و پرورش کارآمد
📌نظام آموزشی هر کشوری از مؤلفه های اساسی در جهت حرکت در مسیر پیشرفت می باشد. امروزه نظام آموزشی کارآمد، نظامی است که با هدف پاسخگویی به نیازهای فردی و اجتماعی و سازمانی و مدیریتی در ساختار خود تغییر و تحولاتی ایجاد نماید و به سمت توجه به پرورش استعدادهای متنوع برای تک تک دانش آموزان پیش برود.
▫️آیزنز(۱۹۸۳) در مقاله ای با عنوان« نوع مدارسی که نیاز داریم»، مشکلات مدارس امروز را یادآور می شود و می گوید:
🔹«مدارس امروز تنها بر مهارت های خواندن و نوشتن و حساب کردن تأکید می ورزند، در حالی که این مهارت ها ذاتأ ارزش ندارند و از نظر تعلیم و تربیت تهی از فضیلت اند».
ارزش مدارس در تربیت انسان فرهیخته نهفته است که متأسفانه در مدارس کمتر به آن توجه می شود و دانش آموزان هنوز از تجربه های مربوط به حیات ذهنی محروم اند. در چنین مدارسی وقتی انرژی کودکان و نوجوانان در کلیدی ترین سال های شکل گیری شخصیت شان به سمت رقابت فردی در زمینه افزایش دانسته ها سوق داده می شوند، کار تیمی را در جامعه ی آینده تخریب می کند. در این نوع مدارس دانش آموزان سال های سال برای ورود به یک دانشگاه خوب تلاش می کنند و شاید هیچگاه به این فکر نکنند که مثلاً توانایی بارزشان در حوزه دیگری باشد و بتوانند یک «هنرمند خبره»، یک «بازاریاب توانا»، یک « تکنسین ماهر» و… بشوند.
🔹در نظام های آموزشی پیشرفته، مهارت های اجتماعی- ارتباطی، عاطفی، مهارت های مربوط به توسعه ی خلاقیت و پرسشگری، مهارت های مربوط به زندگی مسالمت آمیز در دنیای پیچیده ی امروزی یا مهارت هایی چون ارتقای اعتماد به نفس و نشاط روحی، جایگاه خاصی دارند.
🔹در عصر حاضر به دلیل توسعه ی تکنولوژی، دیگر دانستن ارزش چندانی ندارد، بلکه آنچه می تواند موجب موفقیت گردد، عبارت است از: مهارت خلاقیت، مهارت های ارتباطی، کار تیمی و مهارت ترکیب ایده های مختلف برای تولید ایده های جدید.
🔹باید توجه کنیم که در قرن ۲۱، به تدریج مشاغل صنعتی و کشاورزی به ربات ها واگذار خواهند شد و رمز موفقیت در اکثر مشاغل قرن بیست و یکمی عبارت است از: «توسعه خلاقیت» و « مهارت های ارتباطی».
▫️شش اصل برگرفته از نتایج پژوهش کارشناسان برجسته یونسکو جهت «توسعه خلاقیت» در مدارس عبارتند از:
1- تفکر خلاق می تواند از طریق تمامی موضوعات درسی، حوزه های برنامه درسی، و به ویژه به واسطه فعالیت های بین درسی پرورش یابد.
2- نحوه ی طراحی محیط یادگیری، چه محیط واقعی و چه محیط مجازی- اثر معنی داری بر خلاقیت دارد.
3- پرسش های باز پاسخ به دانش آموزان کمک می کنند، خلاقیت خود را از طریق به کاربستن، تجزیه و تحلیل، ارزشیابی، و ترکیب اطلاعات و دانشی که کسب کرده اند، گسترش دهند.
4- دانش آموزان زمانی خلاق تر می شوند که در فعالیت های معنی دار، چالش زا و عملی شرکت کنند؛ این فعالیت ها علاقه و تعهد آن ها را به بروز دادن اعمال و ایده های خلاق نیز افزایش می دهد.
5- فعالیت های گروهی و مشارکتی موجب افزایش خلاقیت می شوند.
6- فناوری های آموزشی ارتباط و همکاری در گروه را میسر می سازند و دسترسی به اطلاعات و دانش خلق شده توسط سایر افراد یا گروه ها در داخل و خارج از مدرسه را برای دانش آموزان امکان پذیر می کنند.
📍سخن پایانی
سیاست گذاران ارشد، مدیران مدارس و معلمان و نیز همه شهروندان بپذیرند که انواع و اقسام مهارت ها وجود دارد. باید بپذیریم که مدارس اگر نخبه تولید می کنند، در حوزه های مختلف تولید کنند. از «نخبه ی هنری» گرفته تا «نخبه ی بیان و سخنوری»، « نخبه ی ارتباطات و تعامل اجتماعی»، «نخبه ی کار تیمی»، «نخبه ی خلاقیت و پرسشگری»، نخبه ی مهارت های شهروندی و …
📚منابع:
۱-بدری، رحیم و اسکندر فتحی، آذر (۱۳۸۶). مقایسه تأثیر آموزش مبتنی بر حل مسأله گروهی و آموزش سنتی بر تفکر انتقادی دانشجو معلمان. مجله مطالعات تربیتی و روان شناسی، دوره هشتم، شماره دوم.
۲- میرز، چت (۱۳۷۴). آموزش تفکر انتقادی. ترجمه خدایار ابیلی. انتشارات سمت. تهران.
🎓انجمن علمی دانشجویی علوم تربیتی دانشگاه تبریز🎓
📢 @edusci_tbz
──────⊹⊱✫⊰⊹──────
Telegram | instagram | eitaa
📌نظام آموزشی هر کشوری از مؤلفه های اساسی در جهت حرکت در مسیر پیشرفت می باشد. امروزه نظام آموزشی کارآمد، نظامی است که با هدف پاسخگویی به نیازهای فردی و اجتماعی و سازمانی و مدیریتی در ساختار خود تغییر و تحولاتی ایجاد نماید و به سمت توجه به پرورش استعدادهای متنوع برای تک تک دانش آموزان پیش برود.
▫️آیزنز(۱۹۸۳) در مقاله ای با عنوان« نوع مدارسی که نیاز داریم»، مشکلات مدارس امروز را یادآور می شود و می گوید:
🔹«مدارس امروز تنها بر مهارت های خواندن و نوشتن و حساب کردن تأکید می ورزند، در حالی که این مهارت ها ذاتأ ارزش ندارند و از نظر تعلیم و تربیت تهی از فضیلت اند».
ارزش مدارس در تربیت انسان فرهیخته نهفته است که متأسفانه در مدارس کمتر به آن توجه می شود و دانش آموزان هنوز از تجربه های مربوط به حیات ذهنی محروم اند. در چنین مدارسی وقتی انرژی کودکان و نوجوانان در کلیدی ترین سال های شکل گیری شخصیت شان به سمت رقابت فردی در زمینه افزایش دانسته ها سوق داده می شوند، کار تیمی را در جامعه ی آینده تخریب می کند. در این نوع مدارس دانش آموزان سال های سال برای ورود به یک دانشگاه خوب تلاش می کنند و شاید هیچگاه به این فکر نکنند که مثلاً توانایی بارزشان در حوزه دیگری باشد و بتوانند یک «هنرمند خبره»، یک «بازاریاب توانا»، یک « تکنسین ماهر» و… بشوند.
🔹در نظام های آموزشی پیشرفته، مهارت های اجتماعی- ارتباطی، عاطفی، مهارت های مربوط به توسعه ی خلاقیت و پرسشگری، مهارت های مربوط به زندگی مسالمت آمیز در دنیای پیچیده ی امروزی یا مهارت هایی چون ارتقای اعتماد به نفس و نشاط روحی، جایگاه خاصی دارند.
🔹در عصر حاضر به دلیل توسعه ی تکنولوژی، دیگر دانستن ارزش چندانی ندارد، بلکه آنچه می تواند موجب موفقیت گردد، عبارت است از: مهارت خلاقیت، مهارت های ارتباطی، کار تیمی و مهارت ترکیب ایده های مختلف برای تولید ایده های جدید.
🔹باید توجه کنیم که در قرن ۲۱، به تدریج مشاغل صنعتی و کشاورزی به ربات ها واگذار خواهند شد و رمز موفقیت در اکثر مشاغل قرن بیست و یکمی عبارت است از: «توسعه خلاقیت» و « مهارت های ارتباطی».
▫️شش اصل برگرفته از نتایج پژوهش کارشناسان برجسته یونسکو جهت «توسعه خلاقیت» در مدارس عبارتند از:
1- تفکر خلاق می تواند از طریق تمامی موضوعات درسی، حوزه های برنامه درسی، و به ویژه به واسطه فعالیت های بین درسی پرورش یابد.
2- نحوه ی طراحی محیط یادگیری، چه محیط واقعی و چه محیط مجازی- اثر معنی داری بر خلاقیت دارد.
3- پرسش های باز پاسخ به دانش آموزان کمک می کنند، خلاقیت خود را از طریق به کاربستن، تجزیه و تحلیل، ارزشیابی، و ترکیب اطلاعات و دانشی که کسب کرده اند، گسترش دهند.
4- دانش آموزان زمانی خلاق تر می شوند که در فعالیت های معنی دار، چالش زا و عملی شرکت کنند؛ این فعالیت ها علاقه و تعهد آن ها را به بروز دادن اعمال و ایده های خلاق نیز افزایش می دهد.
5- فعالیت های گروهی و مشارکتی موجب افزایش خلاقیت می شوند.
6- فناوری های آموزشی ارتباط و همکاری در گروه را میسر می سازند و دسترسی به اطلاعات و دانش خلق شده توسط سایر افراد یا گروه ها در داخل و خارج از مدرسه را برای دانش آموزان امکان پذیر می کنند.
📍سخن پایانی
سیاست گذاران ارشد، مدیران مدارس و معلمان و نیز همه شهروندان بپذیرند که انواع و اقسام مهارت ها وجود دارد. باید بپذیریم که مدارس اگر نخبه تولید می کنند، در حوزه های مختلف تولید کنند. از «نخبه ی هنری» گرفته تا «نخبه ی بیان و سخنوری»، « نخبه ی ارتباطات و تعامل اجتماعی»، «نخبه ی کار تیمی»، «نخبه ی خلاقیت و پرسشگری»، نخبه ی مهارت های شهروندی و …
📚منابع:
۱-بدری، رحیم و اسکندر فتحی، آذر (۱۳۸۶). مقایسه تأثیر آموزش مبتنی بر حل مسأله گروهی و آموزش سنتی بر تفکر انتقادی دانشجو معلمان. مجله مطالعات تربیتی و روان شناسی، دوره هشتم، شماره دوم.
۲- میرز، چت (۱۳۷۴). آموزش تفکر انتقادی. ترجمه خدایار ابیلی. انتشارات سمت. تهران.
🎓انجمن علمی دانشجویی علوم تربیتی دانشگاه تبریز🎓
📢 @edusci_tbz
──────⊹⊱✫⊰⊹──────
Telegram | instagram | eitaa