اینم آخرین خداحافظیِ ما. فکر کنم داستان منو تو هم به پایان رسید. ازت بابت لحظات خوبی که برام رقم زدی سپاسگذارم. میدونم کلماتی که دارم به کار میرم برای پر کردن این نامه، به شخصیتم شبیه نیست اما میخواستم اخرین یادگاری‌ای که ازم داری، مثل اولین یادگاری‌ای که بهم دادی ادبی و کتابی باشه. شاید اینجوری بیشتر دلتنگم بشی وقتی بهم فکر میکنی و برای صدمین بار این نامه رو میخونی. به بعد از من فکر نکن. تو هنوزم میتونی نفس بکشی، راه بری و زندگی کنی، پس عشقت به چه دردم میخوره؟ نه منظورم این بود که خوشحالم از این بابت که بعد از من هم زندگیت جریان داره، شاد و سرحال زندگی کن و احساسات منفی رو از خودت کن، هیچوقت فکرشم نکن که بخوای اورثینک کنی، تو فقط حق داری به من فکر کنی و دلتنگم بشی، به هرحال ایده‌ای برای نوشتن و تموم کردن این نامه ندارم، میدونم دوستم داری و دلتنگم میشی‌. منم همینطور عزیزکم. منم دلتنگت خواهم شد.