پرندهای که
در آن اوج
میپَرَد به شتاب
درین غروبِ پُر از بدگمانی و تشویش
نشانههایی از آواز و روشنایی را
گرفته است به منقار و میبَرَد با خویش
|شفیعی کدکنی|
در آن اوج
میپَرَد به شتاب
درین غروبِ پُر از بدگمانی و تشویش
نشانههایی از آواز و روشنایی را
گرفته است به منقار و میبَرَد با خویش
|شفیعی کدکنی|