ژنرال ، سه هفته دیگر شانزده ساله خواهم شد. مادرم نگران من است. بسیار لاغر و بی حالت به نظر میرسم. هرگاه به دستان مادرم نگاه میکنم یاد بوسه ی شما روی دستانش میوفتم که قول داده اید تا شانزده سالگی من صبر کنید. در صورت شما محبت و علاقه را میدیدم و عشق را از چشمانتان خوانده ام ولی بار اخری که شما را دیدم جز نگاه بی حس و سرد چیزی نصیبم نشد ؛ ان روز که در زیر باران مرا تنگ در اغوش گرفته بودید از من پرسیدید " آیا به شما هر اتفاقی که بیوفتد باورم خواهم داشت؟ به شما معتقد خواهم بود؟" کمی تفکر میکنم، گمان میبرم که ایمان دارم ولی ایا شما هم همین نسبت را به من خواهید داشت؟
بعید میدانم ، زیرا مطمئن هستم ایمان ژوزفین، ملکه جدیدتان از من بیشتر بوده است که شما به این راحتی عشق پاک و مقدس را که به شما هدیه داده ام در مقابل چشمانم در دستانتان مچاله کردید.
اکنون که دارم این نوشته ها در دفتر خاطراتم مینویسم دریای از خشم و نفرت به دیواره قلبم هجوم میاورد و درد را به ان هدیه میدهد.
به هر حال زندگی موفقیت امیزی را برای شما ارزومندم ژنرال ناپلئون بناپارت.
-تتا ؛
بعید میدانم ، زیرا مطمئن هستم ایمان ژوزفین، ملکه جدیدتان از من بیشتر بوده است که شما به این راحتی عشق پاک و مقدس را که به شما هدیه داده ام در مقابل چشمانم در دستانتان مچاله کردید.
اکنون که دارم این نوشته ها در دفتر خاطراتم مینویسم دریای از خشم و نفرت به دیواره قلبم هجوم میاورد و درد را به ان هدیه میدهد.
به هر حال زندگی موفقیت امیزی را برای شما ارزومندم ژنرال ناپلئون بناپارت.
-تتا ؛