Forward from: Cigarettes Daydream
خیلی فکر کردم چی بگم، چی بنویسم، چی میتونم بگم
ولی چیزی واسه گفتن پیدا نمیکنم
فقط میتونم بگم، خستهام و خستهایم از اینهمه جنایت
وقتی میبینم جوونهامون،
همونهایی که امید این مملکت بودن،
همون هایی که قرار بود باهم اینجارو بسازیم،
همون هایی که دیگه الان نیستن...
وقتی میبینم دخترهایی که همسن و سال من بودن،
مثل من آرزو داشتن،
خانوادهای داشتن که نگرانشون بود و دوستشون داشت،
استرس امتحانها و دغدغههای خودشونو داشتن،
همون هایی که الان دیگه نیستن...
وقتی میبینم زوجهای قشنگی که باهم آرزو داشتن،
آیندهشون رو باهم زیبا تصور میکردن،
همونهایی که انتظارشون این نبود،
همونهایی که الان یکیشون زیر خاک و اونیکی کنج خونه در حال گریه کردنه...
فکر میکنم و هرچقدر فکر میکنم به نتیجهای نمیرسم کجا و چرا باید شخصی بخاطر دفاع از شخصیترین تصمیات خودش و ابتدایی ترین حقوقش بجنگه، کشته شه، آزار ببینه، حتی کوچیکترین قطرهای از چشمش بریزه...
نه گوشهای از احترام، نه ذرهای عشق، نه حرفی از امید، فقط بوی خون هست اینجا..
ولی چیزی واسه گفتن پیدا نمیکنم
فقط میتونم بگم، خستهام و خستهایم از اینهمه جنایت
وقتی میبینم جوونهامون،
همونهایی که امید این مملکت بودن،
همون هایی که قرار بود باهم اینجارو بسازیم،
همون هایی که دیگه الان نیستن...
وقتی میبینم دخترهایی که همسن و سال من بودن،
مثل من آرزو داشتن،
خانوادهای داشتن که نگرانشون بود و دوستشون داشت،
استرس امتحانها و دغدغههای خودشونو داشتن،
همون هایی که الان دیگه نیستن...
وقتی میبینم زوجهای قشنگی که باهم آرزو داشتن،
آیندهشون رو باهم زیبا تصور میکردن،
همونهایی که انتظارشون این نبود،
همونهایی که الان یکیشون زیر خاک و اونیکی کنج خونه در حال گریه کردنه...
فکر میکنم و هرچقدر فکر میکنم به نتیجهای نمیرسم کجا و چرا باید شخصی بخاطر دفاع از شخصیترین تصمیات خودش و ابتدایی ترین حقوقش بجنگه، کشته شه، آزار ببینه، حتی کوچیکترین قطرهای از چشمش بریزه...
نه گوشهای از احترام، نه ذرهای عشق، نه حرفی از امید، فقط بوی خون هست اینجا..