فاطمه صادقیچنل تو، این روزها یاداور منِ قدیم بود، منی که فراموشش کرده بودم و به لطف تو دوباره من غمگین رو دیدم و نوازشش کردم.
چنل تو یه اتاق کوچک توی یه خونه پرجمعیتِ که رنگ متفاوتی داره، رنگ تجربه و صبر.
رنگ پختگی و دردهایی که شاید هرکسی درکش نمیکنه. اتاقی که میگم خاکستریِ! برخلاف باقی اتاقها که به رنگ رنگین کمان هستن، از دیوارهاش خون میچکه…