عقل وقتی ضعیف میشود ، انسان آب را زمین میریزد و به دنبال سراب میرود .
دیوار را رها میکند و به باد تکیه میدهد .
به سیاهچال میرود و به دنبال نور میگردد .
آدمِ حسابی ! صداقت ، آب به این زلالی ، دیوار به این محکمی ، و روشنایی تمام ناشدنی را ، رها کردهای و رفتهای به دنبال دروغ؟!
کاش کمی عقلت را به کار میانداختی!
این بار آخریست که گفتم : آدم حسابی! اگر بازم دروغ بگویی ، آدم حسابت نمیکنم
چه رسد به آدم حسابی
دیوار را رها میکند و به باد تکیه میدهد .
به سیاهچال میرود و به دنبال نور میگردد .
آدمِ حسابی ! صداقت ، آب به این زلالی ، دیوار به این محکمی ، و روشنایی تمام ناشدنی را ، رها کردهای و رفتهای به دنبال دروغ؟!
کاش کمی عقلت را به کار میانداختی!
این بار آخریست که گفتم : آدم حسابی! اگر بازم دروغ بگویی ، آدم حسابت نمیکنم
چه رسد به آدم حسابی
گرداب دروغ صـ ۵۸ ـ