شب هايى توى زندگيم بود
كه خوشبختى چسبيده بود بيخ گلوم و نميذاشت از شدت خوشحالى راحت نفس بكشم.
اونقدر حالم خوب بود كه ميتونستم
به تك تك دشمنام زنگ بزنم
و بگم بيا باهم دوست باشيم از اين به بعد. ميتونستم كل خونه رو آب و جارو كنم
و به تموم كاراى عقب افتاده برسم
و هزار بار هزار تا امتحان سخت بدم.
يه شبايى هم تو زندگيم بود
كه بغض همونجا بيخ گلومو چسبيده بود
و باز نميذاشت نفس بكشم،
اونقدر تباه بودم
كه به هيچ دوست و رفيقِ عزيزتر از جونى نميتونستم زنگ بزنم و از دردم بگم. نميتونستم از تو تخت بيرون بيام
و فكر ميكردم
از شدت غم سكته ميكنم و ميميرم.
اما گذشت روز و شباى تاريك و روشن .
فهميدم غمى كه دارم يه روز تموم ميشه
و لذتى كه امروز چشم توى چشمم نشسته ممكنه فردا پشت سرم وايساده باشه.
حالا ديگه بزرگترين خوشبختى و بدبختى نميتونه بچسبه بيخ گلوم،
نهايتا يه يادداشت ميشه توى ممورى گوشيم، و ميره بپيونده به يه آرشيو طولانى،
از تمام خاطره هايى كه خوب يا بد با يه جمله ى اين نيز بگذرد رفتن پى كارشون.
ديگه چيزى تكونم نميده و نميتونه اونقدرا؛
منو از روتين زندگيم خارج كنه:)))
كه خوشبختى چسبيده بود بيخ گلوم و نميذاشت از شدت خوشحالى راحت نفس بكشم.
اونقدر حالم خوب بود كه ميتونستم
به تك تك دشمنام زنگ بزنم
و بگم بيا باهم دوست باشيم از اين به بعد. ميتونستم كل خونه رو آب و جارو كنم
و به تموم كاراى عقب افتاده برسم
و هزار بار هزار تا امتحان سخت بدم.
يه شبايى هم تو زندگيم بود
كه بغض همونجا بيخ گلومو چسبيده بود
و باز نميذاشت نفس بكشم،
اونقدر تباه بودم
كه به هيچ دوست و رفيقِ عزيزتر از جونى نميتونستم زنگ بزنم و از دردم بگم. نميتونستم از تو تخت بيرون بيام
و فكر ميكردم
از شدت غم سكته ميكنم و ميميرم.
اما گذشت روز و شباى تاريك و روشن .
فهميدم غمى كه دارم يه روز تموم ميشه
و لذتى كه امروز چشم توى چشمم نشسته ممكنه فردا پشت سرم وايساده باشه.
حالا ديگه بزرگترين خوشبختى و بدبختى نميتونه بچسبه بيخ گلوم،
نهايتا يه يادداشت ميشه توى ممورى گوشيم، و ميره بپيونده به يه آرشيو طولانى،
از تمام خاطره هايى كه خوب يا بد با يه جمله ى اين نيز بگذرد رفتن پى كارشون.
ديگه چيزى تكونم نميده و نميتونه اونقدرا؛
منو از روتين زندگيم خارج كنه:)))