منظورم اینه که
اگه خودت قبول کنی عاشق کسی شدی که بهش نمیرسی فقط باعث میشه یه مدت طولانی ناراحت باشی
ولی اگه خودت قبول نکنی کسی رو دوست داری و خود طرف روهم ایگنور کنی بعد مدتی باعث میشه واقعا دوستش نداشته باشی؟ اینجوریم همش ته قلبت احساس کمبود میکنی، و تازه تا کی قراره تحمل کنی؟
اگه خودت قبول کنی عاشق کسی شدی که بهش نمیرسی فقط باعث میشه یه مدت طولانی ناراحت باشی
ولی اگه خودت قبول نکنی کسی رو دوست داری و خود طرف روهم ایگنور کنی بعد مدتی باعث میشه واقعا دوستش نداشته باشی؟ اینجوریم همش ته قلبت احساس کمبود میکنی، و تازه تا کی قراره تحمل کنی؟