ای خالق سَبز ترین ها با تو هستم!
گله دارم و در کنارش هم پذیرفتم که تو همینی که هستی و غم و شادی را یکسان پخش میکنی
پذیرفتم که در یکا یک این دل چیزی پنهان کردی که اکثرا آن را نمیبینند
درک کرده ام که تو دریا را آبی ، خورشید را زرد و درخت را سبز آفریدی و بجای درخت خربزه درخت گردو به حاصل اوردی
اما هیچوقت درک نکرده ام که چرا ادم را جوری تربیت نکردی که چشم انتظار و نگران و خسته نباشد
و خوشحالم که اینکار را نکردی چون این دنیای فانی همینطور که هست زنده میماند نه بیشتر و نه کمتر ؛
گله دارم و در کنارش هم پذیرفتم که تو همینی که هستی و غم و شادی را یکسان پخش میکنی
پذیرفتم که در یکا یک این دل چیزی پنهان کردی که اکثرا آن را نمیبینند
درک کرده ام که تو دریا را آبی ، خورشید را زرد و درخت را سبز آفریدی و بجای درخت خربزه درخت گردو به حاصل اوردی
اما هیچوقت درک نکرده ام که چرا ادم را جوری تربیت نکردی که چشم انتظار و نگران و خسته نباشد
و خوشحالم که اینکار را نکردی چون این دنیای فانی همینطور که هست زنده میماند نه بیشتر و نه کمتر ؛