یه خانم مسن تقریبا ۷۰ ساله هست که صبحها میاد پیاده روی.
انگار تو ۵۰ سالگی مونده،
سرحال، سرزنده، خوش خنده.
لباسای تمیز و قشنگ، چهرهی شاداب و عطر شیرین.
همیشه میگفتم چقدر خوب مونده؛
حالا اما سه چهار روزی میشه رفته تهران پیش نوهش،
امروز دیدم شوهرش داره با تلفن حرف میزنه، میگه زهرا خونه بدون تو شبیه قبره، نه صدایی نه نوری نه رغبتی،
ماشین گرفتم بعدظهر بیام تهران.
حالا میفهمم چرا اینقدر خوب و خوشحال مونده:)
انگار تو ۵۰ سالگی مونده،
سرحال، سرزنده، خوش خنده.
لباسای تمیز و قشنگ، چهرهی شاداب و عطر شیرین.
همیشه میگفتم چقدر خوب مونده؛
حالا اما سه چهار روزی میشه رفته تهران پیش نوهش،
امروز دیدم شوهرش داره با تلفن حرف میزنه، میگه زهرا خونه بدون تو شبیه قبره، نه صدایی نه نوری نه رغبتی،
ماشین گرفتم بعدظهر بیام تهران.
حالا میفهمم چرا اینقدر خوب و خوشحال مونده:)
زیبا دوست داشته شدن، زندگی رو زیبا میکنه