گاهی بغضم میگیرد..
به بیرون از پنجره اتاقم که نگاه میکنم مردمی را میبینم که میروند و می آیند..
هیچ کدام از زندگی دیگری خبر ندارد..
ولی همیشه ادعای همدردی میکنند..
زیر آسمان این شهر..هر کدام طوری زندگی میکند..
نمیفهمیم زیر آسمان این شهر؛
چه کسی میمیرد؛
چه کسی متولد میشود؛
چه کسی شاد است؛
چه کسی غمگین است؛
اما همیشه میدانیم این خودمانیم که از زندگی خودمان میدانیم..
از دردهایمان.
از زخم ها.
خنده ها.
گریه ها.
_دلنوشته های الهه ی طبیعت
به بیرون از پنجره اتاقم که نگاه میکنم مردمی را میبینم که میروند و می آیند..
هیچ کدام از زندگی دیگری خبر ندارد..
ولی همیشه ادعای همدردی میکنند..
زیر آسمان این شهر..هر کدام طوری زندگی میکند..
نمیفهمیم زیر آسمان این شهر؛
چه کسی میمیرد؛
چه کسی متولد میشود؛
چه کسی شاد است؛
چه کسی غمگین است؛
اما همیشه میدانیم این خودمانیم که از زندگی خودمان میدانیم..
از دردهایمان.
از زخم ها.
خنده ها.
گریه ها.
_دلنوشته های الهه ی طبیعت