ما خستهایم نه از زندگی،
از جنگیدن هرروزه با چیزهایی که نباید اینقدر سخت میبودند.
از سکوتهایی که به ما تحمیل شد، از فریادهایی که گفتند «زیادهروی نکن»، از حقهایی که اسمش حق بود اما هیچوقت به دست ما نرسید.
ما یاد گرفتیم قوی باشیم چون انتخاب دیگری نداشتیم، اما قوی بودن نباید بهانهای باشد برای نادیده گرفتن درد.
اعتراض میکنیم نه از سر آشوب، از سر زخم. از سر امیدی که هنوز نمرده.
ما فقط زندگی عادی میخواهیم با احترام، با امنیت، با آیندهای که هر شب قبل از خواب از ترس فردا نلرزد.
این اعتراض فریاد «ما هستیم» است.
از جنگیدن هرروزه با چیزهایی که نباید اینقدر سخت میبودند.
از سکوتهایی که به ما تحمیل شد، از فریادهایی که گفتند «زیادهروی نکن»، از حقهایی که اسمش حق بود اما هیچوقت به دست ما نرسید.
ما یاد گرفتیم قوی باشیم چون انتخاب دیگری نداشتیم، اما قوی بودن نباید بهانهای باشد برای نادیده گرفتن درد.
اعتراض میکنیم نه از سر آشوب، از سر زخم. از سر امیدی که هنوز نمرده.
ما فقط زندگی عادی میخواهیم با احترام، با امنیت، با آیندهای که هر شب قبل از خواب از ترس فردا نلرزد.
این اعتراض فریاد «ما هستیم» است.
نوشته ای از سکوت