ای یار ما،با ما بیا، گَهگاه بیپروا بیا
در بین این غمسازها،تنها بیا،تنها بیا
دورم نکن از یاد خود،از آن دل شیدای خود
با عشقها دمساز شو،پر شور و شر بر ما بیا
گاهی نگاهی کن به من،گاهی به خود،گاهی به ما
آنگاه در باد خزان،بیهیچ شو، رسوا بیا
شادم بکن از خاطرت، از آن دو چشم پرفسون
خواهی که از من بگذری؟بگذر ز خود،شیدا بیا
عصیان این دردآشنا، پر درد سازد خانه را
عشقت مرا افشا کند،تنها بیا،تنها بیا