| کاوشگر |
آغاز میکنم، «اقراء»!
خودشناسیام از آنجا آغاز شد؛ که «بخوان» وجود یافت.
نکتهنکته، شب را «معراجی» دیدم و روز را «محمدی».
بر رویِ انگشتانم؛ جهان را سَیر کردم و تصویر خودم را در لابهلای این کوچکِ بزرگنما یافتم.
رگرگِ بدنم مدیترانهیستکه در خانهی خورد؛ «قلب» جاریست.
قدم میزنم بررویِ مرزهای صعبالعبور ودیوهای مست.
مَردم را چو مردمکِ چشمانم نزدیک و عالَم را در عِلم سرم میبینم!
همانندِ من؛ بیننده، شنونده،بوینده و زندههایستکه برای این«هستی» هست دارند.
قلمم؛ از خواندهگیها و فهمیدهگیهای من مینویسد.
یکیکجای بند میکند.... اوه درست!
حالا فهمیدمکه آنجا را نمیفهمیدم و بیشتر میخوانم تا قلم ازنو بگیرم!
در «من» منِ نیست!
و «من»؛ منها را میشورد و خودش را زندهگی میکند.
عشق؛ وصل میکند این اعضای تاقه و آزاد را و بدنِ میسازد متحد.
#هادیه
آغاز میکنم، «اقراء»!
خودشناسیام از آنجا آغاز شد؛ که «بخوان» وجود یافت.
نکتهنکته، شب را «معراجی» دیدم و روز را «محمدی».
بر رویِ انگشتانم؛ جهان را سَیر کردم و تصویر خودم را در لابهلای این کوچکِ بزرگنما یافتم.
رگرگِ بدنم مدیترانهیستکه در خانهی خورد؛ «قلب» جاریست.
قدم میزنم بررویِ مرزهای صعبالعبور ودیوهای مست.
مَردم را چو مردمکِ چشمانم نزدیک و عالَم را در عِلم سرم میبینم!
همانندِ من؛ بیننده، شنونده،بوینده و زندههایستکه برای این«هستی» هست دارند.
قلمم؛ از خواندهگیها و فهمیدهگیهای من مینویسد.
یکیکجای بند میکند.... اوه درست!
حالا فهمیدمکه آنجا را نمیفهمیدم و بیشتر میخوانم تا قلم ازنو بگیرم!
در «من» منِ نیست!
و «من»؛ منها را میشورد و خودش را زندهگی میکند.
عشق؛ وصل میکند این اعضای تاقه و آزاد را و بدنِ میسازد متحد.
#هادیه