اين ديوارهاي آبي را خودمان رنگ كرده بوديم من و برادرم سجاد . همنوا با آلبوم نيلوفرانه عليرضا افتخاري... نزديك عيد بود ... مادرم اصرار داشت دستي به سر و روي خانه بكشيم ... بابا رنگ سفيد خريد ... مادررنگ را مانده بوديم چه رنگي .... دخترهاي خانه حكم به صورتي پوست پيازي دادند و پدر گفت فقط اتاق خودتان ... پدر گفت آبي آسماني هم خانه كويري مان در تابستان خنك تر به نظر ميريد هم هميشه آسمان آبي داريم... من و سجاد كارگرهايي بوديم كه با صورتهايي خال خال از رنگ زدن و دستمال هايي به سر بسته در هياهوي طعنه هاي : درست بتونه بكش و دل به كار بده آميخته به خنده هاي رهاي دخترانه دو خواهر و مادري كه مهربانانه چاي مي آورد و مي گفت پسرامو اذيت نكنين ... خانه خراب شديم ... چهارده سال پيش صبح جمعه شلاق بي رحمانه زلزله بر جان نحيف و خشتي شهر نشست و خانه ماهم بخشي از شهر بود ... خانه خراب شديم و خاطره خراب... چهارده سال گذشت دو برادر به تهران آمدند و يك خواهر به ينگه دنيا رفت تا سرنوشتش را آنجا رقم بزند و همين روزها دومين پسرش به دنيا مي آيد ... خواهر بزرگي هم در كرمان شرح لمعه ميخواند و كفايه ... حكمتش را شكر .... سيب زمان هزار چرخ خورد رسيديم به عكس دوم عكس دوم همان خانه است سخت بود شش سال طول كشيد اما ساختيمش با وام و قرض و قوله فروش طلاهاي مادر... بازهم خانه را رنگ زديم اينبار تا من برسم فقط پنجره هايش به من رسيد ... زندگي ادامه داشت ... نميشد دست روي دست گذاشت زندگي را ادامه داديم تا لحظه ي اكنون ... مجبوريم به زندگي با همه ي بالا و پايين هايش ...از شما چه پنهان هنوز زخم زلزله چرك ميكند... هنوز ديماه به ديماه آلپروزولام مي خورم و شب پنجم ديماه بي رمق به بچه هايم زل مي زنم و زمزمه ام اين است: خداوندا ميگن شاهي اميري/ دعاي بنده هاتو مي پذيري / عزيز از بم تو بم خيلي گرفتي/ زبونم لال اينو پس نگيري....
#بم
#زلزله
#پنجديماه
#داغ
https://t.me/hamedaskary
#بم
#زلزله
#پنجديماه
#داغ
https://t.me/hamedaskary