روزهای آخرم رسیده،حسش میکنم...
آخرین نفس هایم همین روزها سر میرسند و من را به بالاترین مرز
از شرمندگی میکشانند که نفس های تورا هم با خودم میبرم...
هرچه درتوانم بود،هرچه میتوانستم،هرچه داشتم،همه را گذاشتم؛
همه را بخشیدم.تمامم را به آتش کشیدم که جان دوباره ای با
برگشتن تو به من داده شود...
نشد که نشد...!
آمدی،ولی آمدنت دلخواه این تنِ درمانده نبود...
میخواست لمست کند،نه اینکه صرفا لمس شود...
میخواست سپرت باشد،نه موجودی سُست که نیاز به سپر داشتن
است...
این قلب مریض را ببخش،گاه یادش میرفت تونیز مَردی...
گاهی یادش میرفت توهم نیاز داری بی عیب دیده شوی...
ببخش این تَن را،که ذره ای از شرافتش باقی نمانده و هنوز گستاخانه
در تب خواستنت میسوزد...
ببخش که نتوانستم دست از تو بکشم...
به تو قول دادم که کنارت باشم،وقتی ترسیده ای و وقتی تنهایی،
ببخش که تنها ولت کردم ،ببخش که باعث ترست شدم....
ببخش که نتوانستم بمانم...
ببخش که دارم میروم...
نمیگویم گریه نکن،زیبای من...
گریه کن، شیون کن...داد بزد،فریاد بکش!
سر مزارم که آمدی، لگد به خاکم بزن و هرچه در دل کوچکت داری
بر سنگ قبرم بکوب ولی سکوت نکن....
سکوت هایت یادم است؛بد نفسگیر و پر از درد بود...
جان میگرفت و قلبم را ذره ذره از مرگ لبریز میکرد...!
فریاد بزن که من نامردم، به همه بگو که تنهایت گذاشتم ولی منکر
نشو که تا لحظه ی آخر در تب عشقت میسوختم و آنقدر گستاخ
بودم و هستم، که مرگم باعث ازبین رفتن عشقم به تو نشود...
منکر نشو که جنگیدم، ولی بگو که تسلیم شد...
بگو عاشقم شده بود و دیوانگی کرد...
بگو دلباخت و جان داد ≪ 🧶🎬
• Fic ╺ Sweet bitterness ╸
آخرین نفس هایم همین روزها سر میرسند و من را به بالاترین مرز
از شرمندگی میکشانند که نفس های تورا هم با خودم میبرم...
هرچه درتوانم بود،هرچه میتوانستم،هرچه داشتم،همه را گذاشتم؛
همه را بخشیدم.تمامم را به آتش کشیدم که جان دوباره ای با
برگشتن تو به من داده شود...
نشد که نشد...!
آمدی،ولی آمدنت دلخواه این تنِ درمانده نبود...
میخواست لمست کند،نه اینکه صرفا لمس شود...
میخواست سپرت باشد،نه موجودی سُست که نیاز به سپر داشتن
است...
این قلب مریض را ببخش،گاه یادش میرفت تونیز مَردی...
گاهی یادش میرفت توهم نیاز داری بی عیب دیده شوی...
ببخش این تَن را،که ذره ای از شرافتش باقی نمانده و هنوز گستاخانه
در تب خواستنت میسوزد...
ببخش که نتوانستم دست از تو بکشم...
به تو قول دادم که کنارت باشم،وقتی ترسیده ای و وقتی تنهایی،
ببخش که تنها ولت کردم ،ببخش که باعث ترست شدم....
ببخش که نتوانستم بمانم...
ببخش که دارم میروم...
نمیگویم گریه نکن،زیبای من...
گریه کن، شیون کن...داد بزد،فریاد بکش!
سر مزارم که آمدی، لگد به خاکم بزن و هرچه در دل کوچکت داری
بر سنگ قبرم بکوب ولی سکوت نکن....
سکوت هایت یادم است؛بد نفسگیر و پر از درد بود...
جان میگرفت و قلبم را ذره ذره از مرگ لبریز میکرد...!
فریاد بزن که من نامردم، به همه بگو که تنهایت گذاشتم ولی منکر
نشو که تا لحظه ی آخر در تب عشقت میسوختم و آنقدر گستاخ
بودم و هستم، که مرگم باعث ازبین رفتن عشقم به تو نشود...
منکر نشو که جنگیدم، ولی بگو که تسلیم شد...
بگو عاشقم شده بود و دیوانگی کرد...
بگو دلباخت و جان داد ≪ 🧶🎬
• Fic ╺ Sweet bitterness ╸