Forward from: 《آذربایجان در شریف》
🔪 ۳شهریور، روز جهانی "چاقو" است. به همین مناسبت، تاریخ "#چاقوی_زنجان" را که یکی از صنایع دستی دیرینه آذربایجان است، مرور میکنیم.
سابقه ساخت چاقو در ایران به زمانی برمیگردد که چاقو به عنوان سلاحی سرد از ضرورات زندگی هر فرد بهشمار میرفت. زنگان(زنجان)، یکی از شهرهایی است که از دیرباز، قبل و بعد از اسلام، با توجه به موقعیت جغرافیاییاش، نقش مهمی در جنگهای مختلف ایفا کرده است.
قدیمیترین چاقوی به دستآمده در زنجان، مربوط به مرد نمکی چهرآباد، متعلق به هجده قرن پیش است. این چاقو را می توان به عنوان اولین و قدیمیترین سند موثق به دستآمده در خصوص صنعت چاقوسازی زنجان نام برد.
در دوره ایلخانی، مراکزی چون #تبریز، مراغه و سلطانیه، جای شهرهایی همچون هرات، مرو، نیشابور را گرفته و مرکز تجمع هنرمندان و صنعتگران شدند که تحت حمایت و تشویق حاکمان وقت، دوباره به خلق آثار هنری مشغول گردیدند. به خصوص، در دورهی سلطنت سلطان محمد خدابنده، سلطانیهی #زنجان که پایتختش بود، یکی از بزرگترین مراکز فلزکاری آن زمان شد.
در دورهی صفویه، استادانی چون عبدالغفار سکاک، یکی از پیشوایان دینی، نقش مهمی در رونق چاقوسازی زنجان داشته است.
این صنعت تا دورهی قاجاریه، یعنی تا دوره ناصرالدینشاه به همین سبک تداوم داشت. از معروفترین آنها، چاقوهای ساخت استاد حسن (نام استاد زنجانی از استادان آن دوره) بوده است.
در گذشتهی نه چندان دور نیز، پیرامون زنجان یکی از مراکز مهم صنعتی ایران به شمار می رفت و کارگاههای اسلحهسازی فراوانی در آن دائر بود. ولی به دلایل عدیده سیاسی-اجتماعی، این کارگاهها رو به اضمحلال نهادند. چاقوی زنجان با ورود چاقوهای ماشینی از کشورهای آلمان، ژاپن و … دچار رکود شد و میرفت که به ورطه خاموشی بیفتد. ولی با همت استادکاران چاقوساز، این هنر و صنعت دیرینه، با وجود مشکلات فراوان به حیات خود ادامه داد و پیشرفت کرد و اکنون شاهد تولید چاقوهای ضدزنگ در زنجان هستیم.
بیزه قوشولون:↙️↙️
🆔 @SUT_TURK
https://bit.ly/3lehrvu
سابقه ساخت چاقو در ایران به زمانی برمیگردد که چاقو به عنوان سلاحی سرد از ضرورات زندگی هر فرد بهشمار میرفت. زنگان(زنجان)، یکی از شهرهایی است که از دیرباز، قبل و بعد از اسلام، با توجه به موقعیت جغرافیاییاش، نقش مهمی در جنگهای مختلف ایفا کرده است.
قدیمیترین چاقوی به دستآمده در زنجان، مربوط به مرد نمکی چهرآباد، متعلق به هجده قرن پیش است. این چاقو را می توان به عنوان اولین و قدیمیترین سند موثق به دستآمده در خصوص صنعت چاقوسازی زنجان نام برد.
در دوره ایلخانی، مراکزی چون #تبریز، مراغه و سلطانیه، جای شهرهایی همچون هرات، مرو، نیشابور را گرفته و مرکز تجمع هنرمندان و صنعتگران شدند که تحت حمایت و تشویق حاکمان وقت، دوباره به خلق آثار هنری مشغول گردیدند. به خصوص، در دورهی سلطنت سلطان محمد خدابنده، سلطانیهی #زنجان که پایتختش بود، یکی از بزرگترین مراکز فلزکاری آن زمان شد.
در دورهی صفویه، استادانی چون عبدالغفار سکاک، یکی از پیشوایان دینی، نقش مهمی در رونق چاقوسازی زنجان داشته است.
این صنعت تا دورهی قاجاریه، یعنی تا دوره ناصرالدینشاه به همین سبک تداوم داشت. از معروفترین آنها، چاقوهای ساخت استاد حسن (نام استاد زنجانی از استادان آن دوره) بوده است.
در گذشتهی نه چندان دور نیز، پیرامون زنجان یکی از مراکز مهم صنعتی ایران به شمار می رفت و کارگاههای اسلحهسازی فراوانی در آن دائر بود. ولی به دلایل عدیده سیاسی-اجتماعی، این کارگاهها رو به اضمحلال نهادند. چاقوی زنجان با ورود چاقوهای ماشینی از کشورهای آلمان، ژاپن و … دچار رکود شد و میرفت که به ورطه خاموشی بیفتد. ولی با همت استادکاران چاقوساز، این هنر و صنعت دیرینه، با وجود مشکلات فراوان به حیات خود ادامه داد و پیشرفت کرد و اکنون شاهد تولید چاقوهای ضدزنگ در زنجان هستیم.
بیزه قوشولون:↙️↙️
🆔 @SUT_TURK
https://bit.ly/3lehrvu