فرزندانتان، فرزندان شما نيستند؛
آنان فرزندان زندگياند، که به خويشتن خويش مشتاقاند.
آنان بهوسيلهي شما به اين جهان ميآيند اما از آنِ شما نيستند.
اگرچه با شما زندگي ميکنند اما از آنِ شما نيستند.
شما ميتوانيد به آنان عشق بورزيد، اما نميتوانيد بذر انديشههايتان را در آنان بکاريد، زيرا انديشهي مستقلي دارند.
شما ميتوانيد براي تنشان خانه بسازيد، اما روانشان در اين خانه نخواهد ماند، زيرا آنان به خانهي فردا تعلق دارند؛
فردايي که در خواب نيز نميتوانيد ديد.
ميتوانيد بکوشيد مانند آنان شويد، اما بيهوده است که بکوشيد آنان را مانند خود کنيد، زيرا زندگي به عقب بازنميگردد و در خانهي ديروز به سر نميبرد.»
آنان فرزندان زندگياند، که به خويشتن خويش مشتاقاند.
آنان بهوسيلهي شما به اين جهان ميآيند اما از آنِ شما نيستند.
اگرچه با شما زندگي ميکنند اما از آنِ شما نيستند.
شما ميتوانيد به آنان عشق بورزيد، اما نميتوانيد بذر انديشههايتان را در آنان بکاريد، زيرا انديشهي مستقلي دارند.
شما ميتوانيد براي تنشان خانه بسازيد، اما روانشان در اين خانه نخواهد ماند، زيرا آنان به خانهي فردا تعلق دارند؛
فردايي که در خواب نيز نميتوانيد ديد.
ميتوانيد بکوشيد مانند آنان شويد، اما بيهوده است که بکوشيد آنان را مانند خود کنيد، زيرا زندگي به عقب بازنميگردد و در خانهي ديروز به سر نميبرد.»
کتاب: از دولت عشق