حس شمعی که درست جلوی پنجره هایی که رو به جنگل باز میشه، گذاشته شده رو درک میکنم...
وقتی فقط برای خوندن نامه ای زمانی که هوا تاریکه، روشنت میکنن و تو همش نگرانی نکنه باد بیاد...نکنه بارون بگیره...ای کاش نامه هی طولانی تر بشه و بتونی پروانت رو ببینی!
اینکه چندین روز، هفته، ماه رو به امید همون چند ثانیه دیدنش بگذرونی و اینطور خون توی دلت بجوشه زیادی ظالمانه نیست؟
اما ای کاش اون نامه چند خطی کوفتی کش میومد...زمان می ایستاد...جهان تا ابد توی تاریکی فرو میرفت...بارون نمیومد و من پروانم رو میدیم، اونطور که با چشمای آهویی مشکیش بهم خیره میشد رو میدیدم و تمام!
اونموقع حتی اگه خاموش بشم هم مهم نیست...میتونم تا نامه بعدی با یاد اون چشم ها خیال بافی کنم، مست بشم،خودمو به در و دیوار بکوبم و روح خمار شدم که تصویری از اون رو پشت پلک هاش داره رو بغل کنم و بهش امید بدم« به زودی نامه بعدی میاد، هوا تاریک میشه، بارونی هم قرار نیست بباره...شاید اینبار طولانی تر نگاهش کردی»
وقتی فقط برای خوندن نامه ای زمانی که هوا تاریکه، روشنت میکنن و تو همش نگرانی نکنه باد بیاد...نکنه بارون بگیره...ای کاش نامه هی طولانی تر بشه و بتونی پروانت رو ببینی!
اینکه چندین روز، هفته، ماه رو به امید همون چند ثانیه دیدنش بگذرونی و اینطور خون توی دلت بجوشه زیادی ظالمانه نیست؟
اما ای کاش اون نامه چند خطی کوفتی کش میومد...زمان می ایستاد...جهان تا ابد توی تاریکی فرو میرفت...بارون نمیومد و من پروانم رو میدیم، اونطور که با چشمای آهویی مشکیش بهم خیره میشد رو میدیدم و تمام!
اونموقع حتی اگه خاموش بشم هم مهم نیست...میتونم تا نامه بعدی با یاد اون چشم ها خیال بافی کنم، مست بشم،خودمو به در و دیوار بکوبم و روح خمار شدم که تصویری از اون رو پشت پلک هاش داره رو بغل کنم و بهش امید بدم« به زودی نامه بعدی میاد، هوا تاریک میشه، بارونی هم قرار نیست بباره...شاید اینبار طولانی تر نگاهش کردی»