Forward from: حوالیِ ساحل؛
کسی آن را نمیفهمید، تنهاییاش را در استکانِ چایِ دمکردهای خلاصه کرد و کنارِ پنجره به تماشا نشست؛ آنقدر سخت بود فهمیدن خود واقعیِ او؟ به هر حال نمیدانست.
درمانی نبود و تنها مرهم، چایِ سردی بود که طعمِ تلخِ تنهاییاش را تکرار میکرد.
درمانی نبود و تنها مرهم، چایِ سردی بود که طعمِ تلخِ تنهاییاش را تکرار میکرد.