•سپیده‌دم•


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


«اینجا باغچه‌ی کوچک منِ»
t.me/HidenChat_Bot?start=7683314307

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


یه جاهایی از زندگی که راهت با ترس‌هات هم‌مسیر میشه، می‌فهمی بلخره افتادی رو جاده‌ای که چیزی توش قراره عوض شه.


نور، از لای پرده‌ی نیمه کشیده افتاده بود روی گلدان. چیزی در آن روشنی بود که نه شوق می‌آورد و نه وضوح، مثل لبخندی که از فرط تکرار، دیگر کسی را خوشحال نمی‌کند. گل‌ همان‌طور کج کنار پنجره مانده بود. برگ‌های نیمه‌زنده، ساقه‌‌ای که خود را بی‌هدف به سمت نور کشیده، نه از امید و نه حیات، فقط از روی عادتِ ایستادن، نفس کشیدن، ادامه دادن؛ حتی وقتی چیزی باقی نمانده است.
یکی از گل‌ها روی زمین افتاده بود، نه تازه بود و نه خشک، چیزی بین مرگ و زیستن. مثل من که هنوز هستم ولی دیگر بودنم فرق چندانی با نبودن ندارد.


Forward from: Mehdi
طرحواره الگوهای رفتاری هست که اوایل زندگی شکل می‌گیرن، اگر طرحوارهٔ ناسالمی در فرد شکل بگیره این به خودی خود بعدا درست نمیشه و همیشه با فرد هست و رفتارهای فرد رو تحت تاثیر قرار میده. برای تغییرش اول باید طرحواره رو شناخت بعد اقدام کرد برا تغییر. مثلا کسی که طرحواره رها شدگی داره این آدم دوران کودکی مراقبت خوبی دریافت نکرده و الان همش وابسته دیگران هست چون می‌ترسه که رها بشه و این آدم بره، سعی می‌کنه به هر ساز این آدم برقصه. خود فرد هم هیچ‌وقت نفهمه موضوع چیه و همین‌طور ادامه بده. معمولا روانشناس‌ها تکلیف‌های رفتاری هم میدن که مراجع یک‌سری کارها رو انجام بده.


اسپیکینگ بیشتر اذیتم کرد، نه بخاطر اینکه بلد نبودم چی بگم بیشتر بخاطر اینکه ذهنم فرصت نداشت جمله‌هارو بسازه و هم‌زمان نگران درست‌ بودنشون‌ هم باشم. گرامر یه چیزیه که توی تست، با تمرکز و‌ زمان، میتونی از پسش بربیای. ولی اسپیکینگ نیاز به تسلط آنی داره. باید بتونی فکر کنی و‌ ترجمه نکنی و‌ روان و قابل فهم حرف بزنی اونم وقتی کسی داره مستقیم ارزیابیت میکنه سخت‌تر میشه.


Forward from: Hidden Chat
تو تعیین سطح بیشتر گرامر اذیتت کرد یا اسپیکینگ؟


چیزی که مهمه یه پست جداگونه میخواد:)
اما فعلا خیلی زوده.


Forward from: FaTeMeH🩵
یه چیز مهمی رو جا انداختی😁💕


در حالی که از این چنل به اون چنل میپریدم خودمو تو چنل اقای‌علی‌نجاتی دیدم و بعد هم گپشون. خودم رو معرفی کردم بعد از آب شدن یخم اون روعه مسخرمو نشون دادم و‌سریع با همه صمیمی شدم، پر از هرهر و‌کرکر و پوکر فیس های فراوان. نزدیک خونه بودم داشتم فکر میکردم برسم حتما یه کیک درست میکنم باهاتون به اشتراک میزارم، تا مرحله قرار دادن داخل فر پیش رفت، اما برق رفت و‌خراب شد. متاسفم.

بعد از تعیین کردن سطح زبان و‌منتظر موندن سرانجام بعد دو روز، امروز اولین جلسه انلاین کلاس زبانم بود.
نه عالی بود و نه بد، اما حدااقل متوجه شدم جا پیشرفت تا وقتی که یه پیرزن ناز شم داره.

اخرش چیشد؟
هیچی روزمون با بحث شروع شد، با لبخند وسطش ادامه پیدا کرد، یه ویس بهم جو داد و در اخر با یک کیک خراب تموم شد.

در نهایت داخل اتاقم خودم از خودم پذیرایی کردم
اما بهتر میشد اگه اون قلب روی کیک اینقد قهوه‌ای نبود.


مرداد.سال‌چهار


صبح با یه راننده تاکسی دعوام شد، یعنی دعوا که نه، بحث. حالا سر چی؟واقعا نمیدونم، فقط میخواستم اون لحظه یه‌چیزی بگم، اونم میخواست فقط یه چیزی گفته باشه پس گفت و‌گفتم تموم شد.
رسیدم سرکار با چشمای پف کرده و لپای قرمز و سوخته، اولین چیزی که دیدم این بود که بچه‌ها صبحونه چیده بودن، بالاتر ذکر کرده بودم که قشنگ‌ترین بخش کارم که مورد علاقمه همین غذا هستش و بس. ولی بیمارستانه دیگه، قرار نیست چیزی نرمال پیش بره، یه لحظه سکوته و لحظه دیگه ممکنه جیغ و یا دعوا درگیری همیشگی باشه.وسط این شلوغی یه عکس از خودم گرفتم و برای شقایق فرستادم، عکس خاصی نبود ولی اینکه هر وقت چیزی ازم میبینه کلی قربون‌صدقه میره برام عجیب خوشه. بعد اینکه از سمت شقایق نانازی شدم ویس سعید رو پلی کردم، نیشمون باز شد و یه حس شیر بودن لحظه‌ای بهم دست داد اما موقت بود… باز زیبا بود.مرسی ازت. بعد اتمام کار سوار تاکسی شدم تو راه برگشت به خونه مسیره مجازیم به چنل اکس کج شد، سی و خورده‌ای پست نخونده، اونطوری نگام نکنید..چیزی برای گفتن نیست. زندگیه و مسخره‌بازیاش.


بین همه حرفایی که تو زندگیم شنیدم، «کولر خرابه» اونم وسط این گرما از همش دردناک‌تره.




نمیدونم
شاید سوگواری سالم
ورود به ارتباطات بدون هدف«احساسی»
نوشتن شاید..
پذیرفتن این «وقفه‌ی عاطفی» به جای الکی جنگیدن باهاش
خب یسری چیزا رو نمیشه به زور و سریع حل کرد.


Forward from: Hidden Chat
راه حل


تو روان تحلیلی یه مفهومی هستش به اسم طرحواره‌های عاطفی، یعنی ذهن ما یه الگوی خاص برای تجربه‌ی احساسات شکل میده، و‌ بعد از اون، هر رابطه‌ای جدید،باید از اون الگو عبور کنه تا بتونه بره به بخش‌های عمیق‌تر مغز و‌ قلب‌ما.
وقتی یه تجربه‌ی خاص اولین بار همچین الگوسازی کرده باقی تجربه‌ها یا جا نمیشن تو اون قاب، یا ذهن اجازه نمیده اصلا امتحانشون کنی.


میتونه گذشته باشه
نسبت به چیزی که خودم تجربه کردم؛ وقتی یه تجربه عاطفی خیلی عمیق و‌عاطفی بوده، اونقدری که حس کنی من اون موقع تو بهترین حال خودم بودم، بعدش دیگه هر تجربه‌ای، حتی اگه خوب باشه، می‌افته تو مقایسه.
نه اینکه حالا آدما توان کانکت شدن ندارن، نه اینکه تو مشکلی داری، بلکه مشکل اینه که ذهنت یاد گرفته فقط یه مدل خاص از اتصال، واقعیه.


از نظر مغز، رابطه‌ای که درش احساس واقعی و‌عمیق تجربه شده بشدت قدرت بالایی داره. مغر بهش این برچسب رو میزنه اینجوری بودن یعنی زنده بودن
و حالا بعد اون هرچیزی حتی نزدیک‌هم بشه،باید از یه فیلتر خاص‌ و عجیبی رد بشه، آیا به اون عمق هست؟ همون حس و بهم میده؟ یا اینم نکنه اینجوری باشه؟
همینجاست که حتی اگه طرف مقابلت و یا شاهد تلاش ادمای دیگه هم باشی ممکنه تو دلت بگی که: این حس نیست و این فقط بازتولید حس قبلیه!


شما به عنوان کسی که یبار احساس‌واقعی رو با تموم وجود لمس کرده، و بعدش همه چی انگار یا سطحی بود یا شبیه تقلید.
دنبال چیزی نمیگردی که خوب باشه یا منطقی، دنبال چیزی میگردی که قابل سکونت باشه.


ما نمیتونیم بفهمیم یه آدم واقعا میتونه بفهمدمون، یا فقط ذهنمون ازش یه تصویر ساخته که شبیه فهمه.


از اینکه تایم ناهار میام ناشناساتونو میخونم واقعا خوشحالم.


Forward from: Hidden Chat
اگه یه نفر بنظر میرسه«میتونه بفهمتت» ولی هیچوقت اتصال واقعی بینتون شکل نمیگیره،اشکال از کیه تو؟ از اون؟یا شایدم گذشته
این قضیه کانکت شدن برای من عذاب شده.

20 last posts shown.

148

subscribers
Channel statistics