برای کسایی که خدا رو جز یه دوست و ناظر نمیدونن، زندگی سادهتره؛ نیست؟
وقتی مشکلی پیش میاد، هیچوقت امید واهی به غیب و معجزه نمیبندن و یا میپذیرنش، یا سعی میکنن حلش کنن!
وقتی گند میزنن و اشتباهی رخ میده، چیزی رو گردن تقدیر و قسمتِ خدا نمیندازن و باهاش کنار میان.
این بهونهها نوعی دستاویز برای خلاص شدن از پذیرش حقیقتن، نیستن؟
وقتی مشکلی پیش میاد، هیچوقت امید واهی به غیب و معجزه نمیبندن و یا میپذیرنش، یا سعی میکنن حلش کنن!
وقتی گند میزنن و اشتباهی رخ میده، چیزی رو گردن تقدیر و قسمتِ خدا نمیندازن و باهاش کنار میان.
این بهونهها نوعی دستاویز برای خلاص شدن از پذیرش حقیقتن، نیستن؟