Forward from: ʀᴜʙʏ's sᴛᴜғғ 𐂂
چرا امسال نباید شب یلدا و یا آیینهای دیگه رو فراموش کنیم و باید این آیینهای باستانی رو برپا داریم؟
مانیفست اصلی ما "زن، زندگی، آزادی" ست و اگر خودمون رو انقلابی میدونیم، به این معنی نیست که مثل داعش و یا طالبان خواستار القای یک ایدئولوژی با زور اسلحه و قتل هستیم. ما برای "زندگی" میجنگیم! ما نمیخواهیم فقط این ساختار سیاسی نابود بشه، بلکه خواستار تغییر هر تفکری که این سیستم فاسد رو ایجاد کرده نیز هستیم. همون چیزهایی که شامل سرکوب مفاهیم "زندگی" و فردیت هستن.
برگزاری آیینها هم قطعاً یکی از قدمهای ایجابی است که ما میتونیم برای اهدافمون برداریم؛ چون این مراسم ها، نمادهای محلی و ملی مارو زنده نگه میدارن و به ما یادآوری میکنن که پیوندهای انسانی هنوز وجود دارند. کنار هم قرار دادن این پیوندها یعنی دور شدن بیشتر از تفرقه و مبارزه با ساختار اجتماعی تحمیل شده توسط ج.ا!
مبارزهای که حاضر شدیم اون رو شروع کنیم و بابتش بها بدیم تا به تعاریف درستی از زندگی، شادی، هنر، رقص، سکس، تجربهی فردی، مخالفت فردی همراه با احترام به اقلیتها و هر آن چه که ج.ا سعی در سرکوب اون داشته؛ برسیم.
این حکومت مخالف هر گونه مراسمی است که دربرگیرنده نمادها و ارزش های محلی یا ملی ماست؛ به همین دلیل است که ما اصرار داریم تا فیلمهای شادی و رقص کشتهشدگانمون رو پخش کنیم و به جهان نشان بدیم که این حکومت دیکتاتوری، چه انسان های ارزشمندی رو از ما گرفته. اگر فرد کشته شده، هنری داشته، از اون صحبت کنیم، اگر عاشق بوده از اون عشق یاد کنیم، توی مراسم های خاکسپاری دست بزنیم یا ترانه و سرود بخونیم، با افتخار نام کشته شدگان رو به زبان بیاریم و با زشتی، غم، دلمردگی و سرسپردگی -که ج.ا سعی در تحمیلشون به ما داره- مبارزه کنیم.
ما داریم برای "زندگی" میجنگیم پس در حین جنگیدن، "زندگی" خواهیم کرد و همواره به مبارزه با عقاید این حکومت ادامه خواهیم داد.
مانیفست اصلی ما "زن، زندگی، آزادی" ست و اگر خودمون رو انقلابی میدونیم، به این معنی نیست که مثل داعش و یا طالبان خواستار القای یک ایدئولوژی با زور اسلحه و قتل هستیم. ما برای "زندگی" میجنگیم! ما نمیخواهیم فقط این ساختار سیاسی نابود بشه، بلکه خواستار تغییر هر تفکری که این سیستم فاسد رو ایجاد کرده نیز هستیم. همون چیزهایی که شامل سرکوب مفاهیم "زندگی" و فردیت هستن.
برگزاری آیینها هم قطعاً یکی از قدمهای ایجابی است که ما میتونیم برای اهدافمون برداریم؛ چون این مراسم ها، نمادهای محلی و ملی مارو زنده نگه میدارن و به ما یادآوری میکنن که پیوندهای انسانی هنوز وجود دارند. کنار هم قرار دادن این پیوندها یعنی دور شدن بیشتر از تفرقه و مبارزه با ساختار اجتماعی تحمیل شده توسط ج.ا!
مبارزهای که حاضر شدیم اون رو شروع کنیم و بابتش بها بدیم تا به تعاریف درستی از زندگی، شادی، هنر، رقص، سکس، تجربهی فردی، مخالفت فردی همراه با احترام به اقلیتها و هر آن چه که ج.ا سعی در سرکوب اون داشته؛ برسیم.
این حکومت مخالف هر گونه مراسمی است که دربرگیرنده نمادها و ارزش های محلی یا ملی ماست؛ به همین دلیل است که ما اصرار داریم تا فیلمهای شادی و رقص کشتهشدگانمون رو پخش کنیم و به جهان نشان بدیم که این حکومت دیکتاتوری، چه انسان های ارزشمندی رو از ما گرفته. اگر فرد کشته شده، هنری داشته، از اون صحبت کنیم، اگر عاشق بوده از اون عشق یاد کنیم، توی مراسم های خاکسپاری دست بزنیم یا ترانه و سرود بخونیم، با افتخار نام کشته شدگان رو به زبان بیاریم و با زشتی، غم، دلمردگی و سرسپردگی -که ج.ا سعی در تحمیلشون به ما داره- مبارزه کنیم.
ما داریم برای "زندگی" میجنگیم پس در حین جنگیدن، "زندگی" خواهیم کرد و همواره به مبارزه با عقاید این حکومت ادامه خواهیم داد.