هنر از عدم کنترل سرچشمه میگیره. بنظر من هرجا قادر به کنترل عامل اذیت کننده زندگیمون نباشیم، هنر بوجود میاد. فشار درس؟ سنگینی بار مسئولیت؟ خانواده غیر قابل اعتماد؟ سختی های مهاجرت؟ مشکلات روانی؟ خیانت دیدن از آدم نزدیک؟ شکست عشقی؟ اعتیاد؟ جنگ؟ فقر؟ تبعیض نژادی ؟تبعیض سیاسی؟ تبعیض جنسیتی؟ و....
هنر شامل همه درد ها میشه، از درد های کوچیک _به اصطلاح champagne problems _ تا درد های بسیار بسیار بزرگ.
نمیگم هنر تو خوشحالی و در دوره ثبات وجود نداره، اما پیدایشش هرگز در خوشحالی نیست.
لپ کلام؛ هنر از اشک های نریخته و بغض های فروبرده بوجود میاد. از کلمات نگفته، وقتی دیگه خونی نیست که از زخم ها بچکه هنر مثل یه هاله نامرئی به دور زخم ها مرهمی از جنس ارزش میپیچه. دلیلی برای ادامه دادن. بعد که اون لحظه، اون بازه گذشت، هنر در چند صباحی عمر رشد و تکامل پیدا میکنه و تبدیل به چیزی میشه که دیگه نمیتونی برای خودت نگهش داری. فریادش میزنی، بلکه کسی با شنیدن آوازش، مرهمی برای نبود و نداشت هاش، داشته باشه.
هنر شامل همه درد ها میشه، از درد های کوچیک _به اصطلاح champagne problems _ تا درد های بسیار بسیار بزرگ.
نمیگم هنر تو خوشحالی و در دوره ثبات وجود نداره، اما پیدایشش هرگز در خوشحالی نیست.
لپ کلام؛ هنر از اشک های نریخته و بغض های فروبرده بوجود میاد. از کلمات نگفته، وقتی دیگه خونی نیست که از زخم ها بچکه هنر مثل یه هاله نامرئی به دور زخم ها مرهمی از جنس ارزش میپیچه. دلیلی برای ادامه دادن. بعد که اون لحظه، اون بازه گذشت، هنر در چند صباحی عمر رشد و تکامل پیدا میکنه و تبدیل به چیزی میشه که دیگه نمیتونی برای خودت نگهش داری. فریادش میزنی، بلکه کسی با شنیدن آوازش، مرهمی برای نبود و نداشت هاش، داشته باشه.