3.24
این روزا رو با یه دلشورهی دائمی و یه مشت فکرِ رها نشده میگذرونم. انگار هر روز یه نگرانی تازه از راه میرسه و رویِ همهی نگرانیهای قبلی میشینه.
دلتنگم... دلتنگ روزایی که زندگی همینقدر ساده بود که صبح بیدار بشی و بدونِ ترس و اضطراب، به کارای معمولیِ زندگیت برسی. دلتنگ روزایی که دغدغههام قابل شمردن بودن، نه مثل الان که از دستم در رفتن.
با همهی اینا، یه گوشهی دلم هنوز یه ذره نور مونده؛ یه امیدِ کوچیک که نمیذاره زمین بخورم. شاید این روزا برای خیلیهامون سخت گذشته باشه، اما همهمون داریم با تمامِ توانمون تلاش میکنیم دوام بیاریم، زنده بمونیم و خودمون رو به روزای آرومتر برسونیم.
فعلاً همین امیدِ کوچیک، تمام چیزیه که بهش چنگ زدیم.
این روزا رو با یه دلشورهی دائمی و یه مشت فکرِ رها نشده میگذرونم. انگار هر روز یه نگرانی تازه از راه میرسه و رویِ همهی نگرانیهای قبلی میشینه.
دلتنگم... دلتنگ روزایی که زندگی همینقدر ساده بود که صبح بیدار بشی و بدونِ ترس و اضطراب، به کارای معمولیِ زندگیت برسی. دلتنگ روزایی که دغدغههام قابل شمردن بودن، نه مثل الان که از دستم در رفتن.
با همهی اینا، یه گوشهی دلم هنوز یه ذره نور مونده؛ یه امیدِ کوچیک که نمیذاره زمین بخورم. شاید این روزا برای خیلیهامون سخت گذشته باشه، اما همهمون داریم با تمامِ توانمون تلاش میکنیم دوام بیاریم، زنده بمونیم و خودمون رو به روزای آرومتر برسونیم.
فعلاً همین امیدِ کوچیک، تمام چیزیه که بهش چنگ زدیم.