Forward from: پریزاد`
در سکوتہ قابها،
میان دریایے که هنوز قدمهاے ما را به خاطر نسپرده، لبخندهایے هست که تنہا با تو معنا مےگیرند.
حضورت، همچون آغازے در میانہ فصلهاست؛
بینیاز از نام، اما سرشار از لحظههای بودن
و من، با هر بار نگریستن بہ عمق وجودت،
آموختم که حضورت نہ بہ تاریخے وابستہ است و نہ بہ واژهی تولد؛ زیرا که خودِ زندگے را در رگهایش جارے دارد..