“
Ota”
O’n sakkiz yil ko’rganim, bir chaqa ekan, afsus,
Bir kunda er qildingiz, yosh bolani, otajon.
Ko’z o’ngimda yotibsiz, o’sha xonada, hanuz,
Sizsiz zulmatga cho’kdi, bo’m-bo’sh qoldi bu jahon.
Esimda kechagidek, yetaklab har tomonga,
Qayga borsam otajon, sizning ortdan yurganman.
Kunim qolsa, nogahon, bir yaxshi, bir yomonga,
Siz bergan nasihatni, ichdan aytib turganman.
Ajal ishi edi bu, sababdir qolgan bari,
Shu sabab deb, otajon, bo’ldi-ku yuzlari fosh!
Hoy, hayvonsifat, eshit, ketmasdan qochib nari,
Oldin bo’lgin otamday, oshsang haddan, keyin osh!
Bo’lolmaysan! Aslo yo’q! Hayf senga berilgan nom,
Biling, hammangni soldim, bir zotimga, ishongan.
Otamga-ku halovat, qilibdi Alloh in’om,
Sizning holingiz ayon, yolg’onlarga inongan.
Sizda halovat yo’qdir, bo’lmagan, bo’lmaydi ham!
Xudoyim bergan yuzni, ikki qilgan, nodonga!
Endi-ku otam ketdi, sizga qolgan dard-u g’am!
Osonlikcha ketmaysiz, otamdek, u tomonga!
Ota, Orollar to’ldi, siz deb ko’zlar yoshiga,
Yuzlab qo’llar cho’zildi, tobutingiz tutmoqqa.
Sizni mudom kuzatdik, sizni sevgan qoshiga,
Allohdan so’radim-ki:”Bardosh bergin kutmoqqa”.
Joyingizga qo’yishdi, berishdi biroz muhlat,
Boshingiz tomon to’kdim, bir siqim tuproq, deya:
“Ota, qoldi oxiratga, siz ila bo’lgan suhbat”,
Yig’lamasdan, lek biroq, o’z ichdan o’zim yeya.
Biz-ku er yigitlarmiz, Allohim bergan metn,
Lekin, buvijonimga tasalli berib bo’lmas.
Biz-ku ovundik zo’rga, hammamiz, birin-ketin,
Lek bo’sh qolgan o’rningiz, buvimchun aslo to’lmas.
Oson topdingiz yakun, sizni istabdi Alloh,
Kalima qaytarmoqni nasib qilibdi, shukur.
“Bir borib qayttim”-, debsiz, hamshiralarga nogoh,
So’ng uyquga ketibsiz, yolg’iz, uzun va chuqur!
Siz deb ko’rksiz qoldi uy, egasiz qoldi o’rin,
Va qoldi ham otasiz, ham bobosiz, o’g’lingiz!
Atagan bo’lgay sizga, Alloh, jannatning to’rin,
Buyog'iga hamrohim, siz ko’rsatgan yo’lingiz.
Jo’jalak
@jojalakpoems
