تبدیل شده به یک دخترک عبوس که طاق ابروانش بهم وصل اند، چشمانش سرد و بیروح لبهایش خشکیده گاهی مزین با تلخخند، گوشهایش خسته زهرِ سخن، حوصلهاش درد میکند، از صدای خیلیها متنفر است، و دارد کم میآورد ولی هنوزم بلند میشود با تمام سرمای که به تنِ نحیفاش مینیشند با دستانش بازوهایش را محکم میگرد اشکهایش را پس میزند و راه میرود راه میرود و زیر لب میگوید: دوام بیاور دوام بیاور
#اشــراق...💌