آن وقت ها حتی مدتی پس از آنکه از پیشم رفته بود به او فکر می کردم
حالا دیگر به کسی فکر نمی کنم
حتی شور آن را نمی زنم که در پی کلمات بگردم
کمابیش به تندی در درونم جریان دارد
چیزی را ثابت نگه نمی دارم،ولش می کنم برود
بیشتر وقت ها،افکارم چون به کلمات متصل نمی شوند،مه آلود می مانند.
مانند شکلِ مبهم و غریبی به خود می گیرند و بعد ناپدید می شوند.
حالا دیگر به کسی فکر نمی کنم
حتی شور آن را نمی زنم که در پی کلمات بگردم
کمابیش به تندی در درونم جریان دارد
چیزی را ثابت نگه نمی دارم،ولش می کنم برود
بیشتر وقت ها،افکارم چون به کلمات متصل نمی شوند،مه آلود می مانند.
مانند شکلِ مبهم و غریبی به خود می گیرند و بعد ناپدید می شوند.