Forward from: كميته هماهنگي براي كمك به ايجاد تشكل هاي کارگري
🔹🔸🔹🔸🔹🔸
📝معصوم بیگی:
🔹...آرمان ما از بین بردن تام و تمام هر گونه سانسور است؛ چون معتقدیم زیست دولت و حکومت اساسا در گرو سانسور است. سانسور یعنی نگه داشتن "وضع موجود ". اما ما به یک "وضع مطلوب" فکر می کنیم، وضعی که در آن کل سانسور از میان رفته است.
نکته آخر این که آرادی های اساسی را در آزادی لیبرالی هم می توان دید. مثلا آزادی اجتماعات، آزادی بیان، آزادی گردهمایی، احزاب و سندیکاها و غیره... وقتی می گوییم "بی حصر و استثنا" مسئله در ماهیت فرق خواهد کرد و می خواهم یک مشاهبت تاریخی قائل بشوم:
بورژوازی هم در قرن نوزدهم معتقد به همین آزادی های اساسی بود، اما شخصیتی مثل "مارکس" قضیه "آزادی های بی قید و شرط سیاسی" را مطرح کرد. آزادی های بی قید و شرط سیاسی به این معناست که بورژوازی می آید و می گوید من تا این حد می توانم آزادی را تحمل کنم، ولی آزادی شورش را نه! از کجا "مارکس" از این مفهوم از آزادی فراتر می رود؟ از آن جایی که می گوید آزادی های بی هیچ شرط و حصر سیاسی، یعنی حق شورش را برای کسانی که در همان جامعه زندگی می کنند قائل می شود. چطور است مردم باید حق شورش بر جامعه فئودالی را داشته باشند، ولی وقتی نوبت به حاکمیت بورژوازی رسید، شورش بر بورژوازی تابو است و مستوجب کیفر؟ این همان تمایز رادیکالی است که مارکس را از همگنان لیبرال یا لیبرال منش اش جدا می کند. کانون به اعتقاد من، یک کانون رادیکال است و مطلقا به هیچ سانسور حداقلی اعتقاد ندارند. سانسور باید از بین برود. این، آرمان ماست.
( برگرفته از : @kanoon_nevisandegane_iran
فایل: پاسخ به پرسشها و شائبهها
نشست چند تن از اعضای قدیمی #کانون_نویسندگان_ایران )
@khamahangy
تماس با ما @hkomite
📝معصوم بیگی:
🔹...آرمان ما از بین بردن تام و تمام هر گونه سانسور است؛ چون معتقدیم زیست دولت و حکومت اساسا در گرو سانسور است. سانسور یعنی نگه داشتن "وضع موجود ". اما ما به یک "وضع مطلوب" فکر می کنیم، وضعی که در آن کل سانسور از میان رفته است.
نکته آخر این که آرادی های اساسی را در آزادی لیبرالی هم می توان دید. مثلا آزادی اجتماعات، آزادی بیان، آزادی گردهمایی، احزاب و سندیکاها و غیره... وقتی می گوییم "بی حصر و استثنا" مسئله در ماهیت فرق خواهد کرد و می خواهم یک مشاهبت تاریخی قائل بشوم:
بورژوازی هم در قرن نوزدهم معتقد به همین آزادی های اساسی بود، اما شخصیتی مثل "مارکس" قضیه "آزادی های بی قید و شرط سیاسی" را مطرح کرد. آزادی های بی قید و شرط سیاسی به این معناست که بورژوازی می آید و می گوید من تا این حد می توانم آزادی را تحمل کنم، ولی آزادی شورش را نه! از کجا "مارکس" از این مفهوم از آزادی فراتر می رود؟ از آن جایی که می گوید آزادی های بی هیچ شرط و حصر سیاسی، یعنی حق شورش را برای کسانی که در همان جامعه زندگی می کنند قائل می شود. چطور است مردم باید حق شورش بر جامعه فئودالی را داشته باشند، ولی وقتی نوبت به حاکمیت بورژوازی رسید، شورش بر بورژوازی تابو است و مستوجب کیفر؟ این همان تمایز رادیکالی است که مارکس را از همگنان لیبرال یا لیبرال منش اش جدا می کند. کانون به اعتقاد من، یک کانون رادیکال است و مطلقا به هیچ سانسور حداقلی اعتقاد ندارند. سانسور باید از بین برود. این، آرمان ماست.
( برگرفته از : @kanoon_nevisandegane_iran
فایل: پاسخ به پرسشها و شائبهها
نشست چند تن از اعضای قدیمی #کانون_نویسندگان_ایران )
@khamahangy
تماس با ما @hkomite