و بگذار که تورا به اغوش بکشم
تا با لمس تک به تک زخم های بدنهِ ی فانیِ جسمت ، بعد از بوییدن بارها عطر بِکر تَنَت ، جامه ای سنگین از تَنِ روحت جدا کنم
بگذار ک روحت را عریان به اغوش بکشم ؛ که درمانش لمس ممتد انگشتان محبت است.....
من در پشتِ دیوارِ استوارِ(( تظاهر به سرد بودنت)) ،
چشم انتظار ازادیِ اغوشی اَم ک سال هاست ان را از منگرفته ای
و بگذار تا تورا به اغوش بکشم
همچون اسمان ک خورشید را در هنگام غروب،
همچون پروانه که شمع را پس از سوختن
و همچون دریا که جنازه ی عاشقی ناامید را به اغوش کشیده
بگذار تا تورا به اغوش بکشم.....
ک هرچه پرستیدنی بود پرستیدم
تا به درگاه واقعی انچه باید بپرستم برسم:).....
ع.ا
@khodnevis_kd