سیمان گلاس آیونومر(به انگلیسی:Glass ionomer cement)از جمله مواد مورد استفاده در دندانپزشکی به عنوان ماده پرکننده،سیمان کف بندی و بداکت ارتودنسی است.
این سیمان طبق استاندارد سازمان بین المللی استاندارد سازی،سیمان گلاس پلی آلکنوئات معرفی شدهاست.
اصطلاح گلاس آیونومر در مقالات اخیر و در بین دندانپزشکان مورد استفاده قرار میگیرد.
در یک دستهبندی کلی این سیمان به دو نوع معمولی و اصلاح شده با رزین تقسیمبندی میشوند.
سیمانگلاس آیونومر معمولی دارای سه جزء اصلی اسید پلی آلکنوئات محلول در آب،شیشه آلومینوسیلیکاتی و آب است.
از اسیدهای با غلظت و جرم مولی مختلف و شیشههای با ترکیب گسترده استفاده میشود.
این اجزاء به صورت دستی یا با استفاده از لرزش و دوران دستگاهای مربوطه،با هم مخلوط میشوند.
پس از اختلاط،با وقوع واکنشهای اسید و باز یک خمیر ویسکوز تشکیل میشود که بلافاصله گیرش پیدا کرده و سخت میشود.
اسید مصرفی به صورت یک محلول آبی یا به صورت پودر خشک به پودر شیشه سیمان اضافه میشود.
در حالت دوم،مایع مصرفی آب است و پلی اسید جامد پس از اختلاط در آب حل میشود.
در حین گیرش،اسید ساختار شیشه را تجزیه میکند،پیوندهای شبکه شیشه را هیدرولیز کرده و کاتیون های کلیسم و آلومنیوم را آزاد میکند که با گروههای کربوکسیلات برای ایجاد اتصال عرضی با زنجیرههای پلی اکرلیک،پیوند برقرار میکنند.
سیمانهای گلاس آیونومر با دارا بودن خواصی نظیر قابلیت رهایش و جذب طولانی مدت یون فلوئور،زیست سازگاری بالا،مطابقت با ظاهر دندان طبیعی،چسبندگی شیمیایی به ساختار دندان و ضریب انبساط حرارتی مشابه با دندان در دندان پزشکی ترمیمی مورد استفاده قرار گرفتهاند.
خواص و زمان گیرش این سیمانها متأثر از عوامل مختلفی نظیر ترکیب شیمیایی پودر شیشه، نوع و غلظت اسید و نسبت پودر به مایع است.
Join us:
@Kntu_anjomanshimi