#گفتگو با #ربابه_رضایی همسر #رضا_شهابی زنی که همسرش در کنارش نیست و درگیر کار در خانه و مغازه و همچنین همراهی با دختر و پسری که هر دو دانشجو هستند .
از او می خوام هر چه دلش می خواد از خودش بگه .
من ربابه رضایی هستم در سال 1352 در تهران بدنیا اومدم و پدر و مادرم اصلیتشون از همدانه . دو تا بچه دارم که هر دو دانشجو هستن . محمد امین و شیرین ،در سال 1374 با آقای شهابی ازدواج کردم.
_همدیگر را کجا دیدید? همسایه و همکار بودیم در یک تولیدی پوشاک دو سال قبل از ازدواجمون کار می کردیم .
محمد امین سال 1377 و شیرین 1379 بدنیا اومدند.
_از زندگیتون بگید ، چه جوری بدون حضور همسر ، تعادل بین کار خونه و بیرون را برقرار می کنید?
خودم کار می کنم .، ترشی و عرقیجات درست می کنم . مغازه دارم و بچه ها و تعدادی از دوستان هم کمکم می کنند .
_درآمدتون با خرجتون یکیه?
نه ، اصلا
فکر کنید کرایه خونه ، کرایه مغازه ، هزینه دو تا جوون که یکی در دانشگاه آزاد و دیگری دانشگاه دولتی درس می خونن ، هزینه رفت و آمد به زندان ، ماهیانه 300 الی 400 هزار تومان هزینه های رضاست چون اونجا اصلا امکانات نداره.
_از خودت بگو ، شادی هات تو زندگی چیه?
همسرم و بچه هام شادی های زندگی منند . دوست دارم همسرم پیشم باشه
_چه مشکلاتی در ارتباط با کارت داری?
در آمد آنچنانی نداریم ماهی 900 هزار تومن اجاره مغازه ست و اجاره خونه هم هست .
_روابط با دوستانت چطوره?
از وقتی آقای شهابی رفتن زندان دوستان خوبی پیدا کردم و با آنها رفت و آمد دارم بچه هامون با هم دوست هستند و با هم مسافرت می ریم . اگه دوستانم نباشن اصلا نمی تونم دووم بیارم . خیلی وقتها حرفهایی که نمی تونم به خانواده ام بگم به دوستانم می گم .
_خانواده ات در مقابل اینکه همسرت بخشی از زندگی شو جور دیگری انتخاب کرده چه نظری دارن?
اونا می گن عمر و جوونی اش را گذاشته تو این راه و ناراحت هستن ولی من همیشه از رضا حمایت کردم و پشتش هستم چون واقعا همسرمو و زندگی ام را دوست دارم به خاطر همین پا به پایش هستم تو مشکلاتش و مریضی اش تا جایی که در توانم هست ایستادگی می کنم . اولین باری که رضا از زندان به من زنگ زد خیلی ناراحت بود ولی بهش گفتم اصلا ناراحت نباش من پشتت هستم . به فکر سلامتی ات باش و الان هم بهش می گم در درجه اول ما نگران سلامتی تو هستیم . دوست دارم سالم باشی . در نهایت این دوره تموم میشه و دوست دارم سالم و سلامت باشی .
_برخورد همسایه ها با تو چطوره?
چه همسایه های اینجا و چه مغازه بر خوردشون خوبه بالاخره خودشون می دونن که آقای شهابی برای چی زندانه و به خاطر همسرم همه قدردان هستند.
_باشگاه می ری?
فرصت نمی کنم . فقط به کارهای مغازه و خونه می رسم و در هفته چند روز می رم دادستانی برای پیگیری درمان رضا ، چون در موقعیت خطرناکی قرار داره و دلم طاقت نمی اره
_چه وقت حس کردی عاشق شدی?
( با خنده می گه )
از اول عاشقش بودم وقتی تو کارگاه با هم کار می کردیم .
_چه حسی داشتی?
( با خنده می گه )
حس دوست داشتن ، محبت ، دلشوره ، می ترسیدم که به هم نرسیم.
الان هم بیشتر از اون موقع عاشقش هستم .
22 دی ماه 23 ساله که با هم زندگی می کنیم و رابطه ما همیشه خوب بوده .
_هیچ وقت بینتون دعوا نشد?
بالاخره دعوا نمک زندگیه ولی دعوای جدی نداشتیم ، بیشتر من زورگو هستم
_نیازهای روحی ات چه جوری برطرف می کنی?
هر هفته سی تا چهل دقیقه ملاقات داریم و هر دو هفته یک بار هم ملاقات حضوری داریم ، وقتی می بینمش شارژ میشم چون دوستش دارم ی چیزایی را تحمل می کنم . رضا که اوین بود هر 45 روز و گاها دو ماه یک بار نامه برای ملاقات حضوری می گرفتیم ولی اینجا رئیس زندان تنها کاری که می کند ملاقاته وگرنه رسیدگی دیگری نمی کنه ، الان تو زندان هیچ امکاناتی ندارن و موقع مریضی باید ببرن درمانگاه و یا بیمارستان ولی متاسفانه رسیدگی کافی نمیشه . می گویند شما زندانی هستید . آخه زندانی حق زندگی کردن ندارد ? ضروری ترین امکان ، تلفنه که ندارند. یخچال ندارند ، و آبگرمنشون هم تا هفته پیش که به ملاقاتش رفتم خراب بود که همون روز براشون درست کردن . مدتها بود برای حمام و دستشویی آبگزم نداشتند . غذاشون اینقدر بی کیفیته که هر دفعه چیزی از قبیل ته سیگار و چوب و ....از غذا بیرون می اد .زندانی ها گفتن جیره خشک بدید تا خودمون درست کنیم ولی موافقت نکردند.
_وقتی می ری ملاقات اولین حرفی که می گی چیه?
دوستت دارم و اونم همینو می گه
_چه خوبه که بعد از اینهمه سال زندگی هنوز #عاشقی وقتی دلت تنگ میشه چه کار می کنی?
آهنگ غمگین می زارم و گریه می کنم ولی پیش بچه ها خودمو کنترل می کنم چون شیرین خیلی حساسه
_بچه ها چقدر اذیت می شن?
جای خالی پدرشون اذیتشون می کنه و یا سختی هایی که پدرشون تحمل می کنه براشون خیلی سخته . هیچکس جای پدر و مادر را نمی گیره.
👇👇👇
از او می خوام هر چه دلش می خواد از خودش بگه .
من ربابه رضایی هستم در سال 1352 در تهران بدنیا اومدم و پدر و مادرم اصلیتشون از همدانه . دو تا بچه دارم که هر دو دانشجو هستن . محمد امین و شیرین ،در سال 1374 با آقای شهابی ازدواج کردم.
_همدیگر را کجا دیدید? همسایه و همکار بودیم در یک تولیدی پوشاک دو سال قبل از ازدواجمون کار می کردیم .
محمد امین سال 1377 و شیرین 1379 بدنیا اومدند.
_از زندگیتون بگید ، چه جوری بدون حضور همسر ، تعادل بین کار خونه و بیرون را برقرار می کنید?
خودم کار می کنم .، ترشی و عرقیجات درست می کنم . مغازه دارم و بچه ها و تعدادی از دوستان هم کمکم می کنند .
_درآمدتون با خرجتون یکیه?
نه ، اصلا
فکر کنید کرایه خونه ، کرایه مغازه ، هزینه دو تا جوون که یکی در دانشگاه آزاد و دیگری دانشگاه دولتی درس می خونن ، هزینه رفت و آمد به زندان ، ماهیانه 300 الی 400 هزار تومان هزینه های رضاست چون اونجا اصلا امکانات نداره.
_از خودت بگو ، شادی هات تو زندگی چیه?
همسرم و بچه هام شادی های زندگی منند . دوست دارم همسرم پیشم باشه
_چه مشکلاتی در ارتباط با کارت داری?
در آمد آنچنانی نداریم ماهی 900 هزار تومن اجاره مغازه ست و اجاره خونه هم هست .
_روابط با دوستانت چطوره?
از وقتی آقای شهابی رفتن زندان دوستان خوبی پیدا کردم و با آنها رفت و آمد دارم بچه هامون با هم دوست هستند و با هم مسافرت می ریم . اگه دوستانم نباشن اصلا نمی تونم دووم بیارم . خیلی وقتها حرفهایی که نمی تونم به خانواده ام بگم به دوستانم می گم .
_خانواده ات در مقابل اینکه همسرت بخشی از زندگی شو جور دیگری انتخاب کرده چه نظری دارن?
اونا می گن عمر و جوونی اش را گذاشته تو این راه و ناراحت هستن ولی من همیشه از رضا حمایت کردم و پشتش هستم چون واقعا همسرمو و زندگی ام را دوست دارم به خاطر همین پا به پایش هستم تو مشکلاتش و مریضی اش تا جایی که در توانم هست ایستادگی می کنم . اولین باری که رضا از زندان به من زنگ زد خیلی ناراحت بود ولی بهش گفتم اصلا ناراحت نباش من پشتت هستم . به فکر سلامتی ات باش و الان هم بهش می گم در درجه اول ما نگران سلامتی تو هستیم . دوست دارم سالم باشی . در نهایت این دوره تموم میشه و دوست دارم سالم و سلامت باشی .
_برخورد همسایه ها با تو چطوره?
چه همسایه های اینجا و چه مغازه بر خوردشون خوبه بالاخره خودشون می دونن که آقای شهابی برای چی زندانه و به خاطر همسرم همه قدردان هستند.
_باشگاه می ری?
فرصت نمی کنم . فقط به کارهای مغازه و خونه می رسم و در هفته چند روز می رم دادستانی برای پیگیری درمان رضا ، چون در موقعیت خطرناکی قرار داره و دلم طاقت نمی اره
_چه وقت حس کردی عاشق شدی?
( با خنده می گه )
از اول عاشقش بودم وقتی تو کارگاه با هم کار می کردیم .
_چه حسی داشتی?
( با خنده می گه )
حس دوست داشتن ، محبت ، دلشوره ، می ترسیدم که به هم نرسیم.
الان هم بیشتر از اون موقع عاشقش هستم .
22 دی ماه 23 ساله که با هم زندگی می کنیم و رابطه ما همیشه خوب بوده .
_هیچ وقت بینتون دعوا نشد?
بالاخره دعوا نمک زندگیه ولی دعوای جدی نداشتیم ، بیشتر من زورگو هستم
_نیازهای روحی ات چه جوری برطرف می کنی?
هر هفته سی تا چهل دقیقه ملاقات داریم و هر دو هفته یک بار هم ملاقات حضوری داریم ، وقتی می بینمش شارژ میشم چون دوستش دارم ی چیزایی را تحمل می کنم . رضا که اوین بود هر 45 روز و گاها دو ماه یک بار نامه برای ملاقات حضوری می گرفتیم ولی اینجا رئیس زندان تنها کاری که می کند ملاقاته وگرنه رسیدگی دیگری نمی کنه ، الان تو زندان هیچ امکاناتی ندارن و موقع مریضی باید ببرن درمانگاه و یا بیمارستان ولی متاسفانه رسیدگی کافی نمیشه . می گویند شما زندانی هستید . آخه زندانی حق زندگی کردن ندارد ? ضروری ترین امکان ، تلفنه که ندارند. یخچال ندارند ، و آبگرمنشون هم تا هفته پیش که به ملاقاتش رفتم خراب بود که همون روز براشون درست کردن . مدتها بود برای حمام و دستشویی آبگزم نداشتند . غذاشون اینقدر بی کیفیته که هر دفعه چیزی از قبیل ته سیگار و چوب و ....از غذا بیرون می اد .زندانی ها گفتن جیره خشک بدید تا خودمون درست کنیم ولی موافقت نکردند.
_وقتی می ری ملاقات اولین حرفی که می گی چیه?
دوستت دارم و اونم همینو می گه
_چه خوبه که بعد از اینهمه سال زندگی هنوز #عاشقی وقتی دلت تنگ میشه چه کار می کنی?
آهنگ غمگین می زارم و گریه می کنم ولی پیش بچه ها خودمو کنترل می کنم چون شیرین خیلی حساسه
_بچه ها چقدر اذیت می شن?
جای خالی پدرشون اذیتشون می کنه و یا سختی هایی که پدرشون تحمل می کنه براشون خیلی سخته . هیچکس جای پدر و مادر را نمی گیره.
👇👇👇