سارا بهرامی → ستایش★آناهیتا افشار → ترمه
ترمه و ستایش از سال های قبل با هم دوست بودن.
یه روز تصمیم میگیرن کافهای بزنن که نه فقط برای قهوه خوردن باشه، برای نفس کشیدن و حال خوب آدمها باشه.
کافهای با موزیک ملایم، کتابهای دستدوم، گلهای خشک روی میزها و یه حس امن.
ترمه مسئول سفارشها و حرف زدن با مشتریهاست، پرانرژی و گرم.
ستایش توی آشپزخونه میچرخه، قهوه میریزه، کیک درست میکنه و نگاهش همیشه دنبال ترمه میچرخه.
بعضی شبها دیر وقت، وقتی همه رفتن، میشینن پشت میز کنار پنجره.
ستایش میپرسه:
«فکر میکنی واقعاً آدمها اینجا حالشون بهتر میشه؟»
و ترمه لبخند میزنه:
«اگه یه نفر تو روزش فقط یه لبخند بزنه، کافیه. ما کارمونو کردیم.»