همون چیزی که هیچوقت به تموم شدنش فکر نکردیم چون فکر میکردیم تا ابد مال همیم و هروقت بخوایم میتونیم با یک تماس تلفنی قرار بزاریم و ی آدامس توت فرنگی بخوریم و من یه رژ لب خوشمزه بزنم که هیچی ازش نمونه و میون اون همه بوسهی ریز و درشتی که رو صورتت میزدم هی کمرنگ و کمرنگ تر میشد تا وقتی که نوبت بوسیدن چشمات میشد هیچ رنگی رو لب من نبود و این بوسهی بدون مانع و بدون هیچ رنگی و ماتیکی این نزدیکی و لمس لب من و چشم تو عاشقانه ترین زبان عشقمون میتونست نام بگیره.