زمان کمی نیست که زندگی باب میل شما بوده.
مدت زیادیست که هر روز مرگ را زندگی کردم.
از حالا به بعد،
آن من در گذشته جا ماند.
فردا برایم ذرهای اهمیت ندارد.
تمام فکرهایم را کردهام
و دیگر به فکر پروازم
احترامی برای هیچکس قائل نیستم
و هرکس پاپیچم شود، با تندی مواجه خواهد شد.
و تو؟ تو را نمیدانم. بودن و نبودنت دیگر فرقی ندارد. حتی احساس کنونیام به تنفر هم نمیرسد. دیگر برایت ارزشی قائل نیستم، همانطور که تو مرا از بدو تولد زیر پاهایت له کردی و درون مشتهایت فشار دادی. آنقدر لِه شدم که تمام تنم زخم شده. این ها ردِ سیلیهای توست که روی گونهام مانده، اینها ردِ سخنان عبثیست که از مغز خالی از تفکرت بیرون آمده.
و این منم، که با تن زخمی برای ادامه دادن میجنگم و تقلا میکنم و اینبار تو توان آن را نداری که مرا درون مشتهایت نگاه داری.
دورهی قدرتِ تو به پایان رسیده و من همهچیز را در دست گرفتهام.
مدت زیادیست که هر روز مرگ را زندگی کردم.
از حالا به بعد،
آن من در گذشته جا ماند.
فردا برایم ذرهای اهمیت ندارد.
تمام فکرهایم را کردهام
و دیگر به فکر پروازم
احترامی برای هیچکس قائل نیستم
و هرکس پاپیچم شود، با تندی مواجه خواهد شد.
و تو؟ تو را نمیدانم. بودن و نبودنت دیگر فرقی ندارد. حتی احساس کنونیام به تنفر هم نمیرسد. دیگر برایت ارزشی قائل نیستم، همانطور که تو مرا از بدو تولد زیر پاهایت له کردی و درون مشتهایت فشار دادی. آنقدر لِه شدم که تمام تنم زخم شده. این ها ردِ سیلیهای توست که روی گونهام مانده، اینها ردِ سخنان عبثیست که از مغز خالی از تفکرت بیرون آمده.
و این منم، که با تن زخمی برای ادامه دادن میجنگم و تقلا میکنم و اینبار تو توان آن را نداری که مرا درون مشتهایت نگاه داری.
دورهی قدرتِ تو به پایان رسیده و من همهچیز را در دست گرفتهام.