تو در اشکهایم نفس میکشی
و هر بار که گریههایم بند میآیند
مرگ تو را به چشم میبینم
تو از غم من زاده شدهای
و در سکوت شب، فریاد میشوی
چشمهایم که بسته میشوند
صدایت در گوشهایم نجوا میکند
و نگاهت رنگ تیرهای دارد
که ماه در تاریکی آن شبِ بلند، میدرخشد
از کوچههای خلوت گذر کردهایم
و زمستان را پشت سر گذاردهایم
یک تابستان را دیدیم
و پاییز را با اشکهای من
به دست باد سپردیم
اکنون، کسی صدایت میزند
و تو میروی
نگاهتان میکنم و قلبم تیر میکشد
انگار که پرندههای ساکن قلبم
مهاجرت میکنند
و من با کوهی از غم تنها میمانم
ای کاش این شب تیره
تو را به من باز پس دهد
در این سکوت،
تنها بودن حال عجیبی دارد
چون هر چقدر اشک میریزم
تو به من باز نمیگردی
غمها را گذاشته ای برای من
و با دیگری خوشی.
و هر بار که گریههایم بند میآیند
مرگ تو را به چشم میبینم
تو از غم من زاده شدهای
و در سکوت شب، فریاد میشوی
چشمهایم که بسته میشوند
صدایت در گوشهایم نجوا میکند
و نگاهت رنگ تیرهای دارد
که ماه در تاریکی آن شبِ بلند، میدرخشد
از کوچههای خلوت گذر کردهایم
و زمستان را پشت سر گذاردهایم
یک تابستان را دیدیم
و پاییز را با اشکهای من
به دست باد سپردیم
اکنون، کسی صدایت میزند
و تو میروی
نگاهتان میکنم و قلبم تیر میکشد
انگار که پرندههای ساکن قلبم
مهاجرت میکنند
و من با کوهی از غم تنها میمانم
ای کاش این شب تیره
تو را به من باز پس دهد
در این سکوت،
تنها بودن حال عجیبی دارد
چون هر چقدر اشک میریزم
تو به من باز نمیگردی
غمها را گذاشته ای برای من
و با دیگری خوشی.