JINX
کاش انقدر حافظه خوبی نداشتی. کاش میتونستی مغزت رو حتی شده برای چند لحظه خاموش کنی و هیچ صدایی نشنوی.@One_the_Ta
زندگیت به دو قسمت تقسیم شده بود، قبل و بعد اون اتفاق. در اصل شخصیتت به دو قسمت تقسیم شده بود و همه چیز وقتی بدتر شد که شخصیت قبلی خودتو فراموش کردی. تو خود الانت رو نمیشناختی..حتی یک درصد. مطمئن نبودی به چی تبدیل شدی و رشته افکار بی پایانت فقط همه چیز رو بدتر میکرد. تو کی هستی؟ کی بودی؟ چطور به اینجا رسیدی؟
هیچکس جوابی برای سوالت نداشت... یا حداقل انقدر اهمیت نمیداد که بهت جواب بده، هیچکس متوجه مردابی که داشتی توش فرو میرفتی نبود و تو؟ زخمی رها شدی.
بهترین چیز در مورد بدترین شرایط ممکن اینه که غرایزت رو بیدار میکنه و اون موقع..تو دیگه به چیزی اهمیت نمیدی، حمله میکنی و مهم نیس کی باشه، همرو نابود میکنی. هر اشتباهی یک تاوانی داره و اونا باید بفهمن یک سرباز زخمی وقتی به خونه آخر برسه میتونه یک ملکه رعب انگیز و بی رحم بشه. موافق نیستی؟=)