من در بندِ چیزی گرفتارم،
اسیرِ ریشههایی که
آخرین نفسهای خود را میکشند
و میخواهند که من
آخرین شکارشان باشم...
من تنها نهنگِ اقیانوسِ ناآرام،
اسیر در تور ماهیگیرانم...
تور را بالا میکشند
و ریشهها برای آخرینبار نفس تازه میکنند،
من اما با تمامِ وجودم به عمقِ آبها میروم
دهان باز میکنم
و تور
و کشتی
و ماهیگیران،
حالا همهشان اسیر مناند...
من دهان باز میکنم
و دوباره تنها پادشاهِ اقیانوسِ آرام میشوم...
-جنون یک نویسنده
از برای
دختر اقیانوس