گاه حرف هايم به جاى زبان
از انگشتانم سرريز ميشوند
خطوط ناهنجار روى كاغذ؛
بى نظم و ديوانه وار
و گاه تنهايى را در
كناره ترين صندلى اين شهر
با فنجانى تلخ از قهوه ى ترك
يك نفس،
مينوشم و دوباره به زندگى باز ميگردم
-سار
از انگشتانم سرريز ميشوند
خطوط ناهنجار روى كاغذ؛
بى نظم و ديوانه وار
و گاه تنهايى را در
كناره ترين صندلى اين شهر
با فنجانى تلخ از قهوه ى ترك
يك نفس،
مينوشم و دوباره به زندگى باز ميگردم
-سار