اسم : زارِک
نژاد : موردرال
شخصیت : فرعی
سن : ۲۴۸
قدرت : فلز (یعنی توانایی اینو داره که به اشیائ فلزی تبدیل بشه و یا فقط بخشی از بدنش رو تبدیل کنه مثل دست ها)
پیشینه : توی یه خانواده عادی موردرال به دنیا اومد و کوچیک ترین فرزند خانوادشه و نسبت به برادراش قوی تر بود، بخاطر سرعت و مهارتش توی یادگیری به عنوان شاگرد داخل گارد سلطنتی موردرال قبول شد، از اول تولدش چشم های روی صورتش نابینا بودن و فقط توانایی دیدن با چشم های روی زبونش رو داشت و از اونجایی که حوصله جواب دادن به سوالاتی که مدام درباره اینکه چرا چشماش نابینا هستن رو نداشت از عمد روی صورتش و چشم هاش زخم های عمیق ایجاد کرد، از طرفی هم مجبور بود مدام زبونش رو بیرون نگه داره و این اذیتش میکرد پس تصمیم گرفت بجاش پر حرفی کنه و با کوچیک ترین چیزی غرغر کنه تا اطراف رو ببینه و البته روی شنواییش هم کار کرد
وقتی ۱۲۸ سالش بود با لوکین (ویلن داستان) آشنا شد، اوایل فقط بخاطر درخواست های کالن بود که با لوکین وقت گذروند ولی به مرور زمان تبدیل به رفاقت شد ، تقریبا پایه همه گندگاری های لوکینه و اگه بدونه که به خودش هم خوشمیگذره بدون تردید قبولش می‌کنه