ایران ما


Channel's geo and language: not specified, not specified
Category: not specified


پراکنده نوشت های شهروندی درباره جامعه ایرانی
ارسال نقد و نظر
@maryamzareian

Related channels

Channel's geo and language
not specified, not specified
Category
not specified
Statistics
Posts filter


تفاوت اقتصاد سرمایه داری با سوسیالیسم

١٥ روز است که دولت در کشوری که ٢٣ درصد تولید جهان را دارد تعطیل شده و آب از آب تکان نخورده است.
اگر می خواهید تفاوت اقتصاد سرمایه داری با اقتصاد شبه سوسیالیستی را بدانید تصورش را بکنید این مسأله در ایران اتفاق می افتاد.

@maryamzareian97


شرکت سهامی نوبخت و شرکاء

با اینکه نقدهای جدی به طرح تحول سلامت قاضی زاده هاشمی وارد است اما پس استعفای ایشان، اگر زنگنه و ظریف و دو، سه نفر دیگر از افرادی که در هیأت دولت، حرفی برای گفتن دارند هم استعفا دهند جمعِ دوستانِ نوبخت و واعظی، جمعتر می شود.
آنگاه می توان هیات دولت را یک شرکت سهامی تلقی کرد که ٥١ درصد سهام آن متعلق به حزب اعتدال و توسعه است. ٢٠ درصد متعلق به علی لاریجانی است و بقیه هم تا دلتان بخواهد حرف گوش کن هستند!

@maryamzareian97


🌺🌺دوستان سلام🌺🌺

از تاریخ 17تا 22بهمن داریم با قطار میریم سفر کوله گردی به سیستان و بلوچستان و به عنوان مسوولیت اجتماعی سفر قصد داریم مثل پارسال هر کدوم از همسفرا مبلغی بزاریم و چند کارتن کتاب برای کودکان و نوجوانان محروم بلوچ ببریم و تو روستاهای مسیر توزیع کنیم.

📌 اگر شما هم مایلین تو این امر نیک مشارکت داشته باشین میتونین کتاب های نو یا حتی دست دومی که نیاز ندارین(حتی کتاب های درسی یا کمک درسی) بدست ما برسونین تا با خودمون ببریم و تو منطقه توزیع کنیم.

📌همچنین اگه مایلین تو خرید کتاب یا لوازم التحریر برای بچه های بلوچ بما کمک کنین میتونین به ادمین کانال پیام بدین تا شماره کارت بهتون بدیم.

📌ضمنا اگر ناشر یا کتابفروشی خوبی میشناسین که کتابهای کودک و نوجوان داره و میتونه با تخفیف خوب و بالا برای این منظور به ما کتاب بفروشه حتما به معرفی کنین. پیشاپیش سپاس از همکاری و همدلی تون.
@charkhvand

ضمنا گزارش خرید و توزیع کتاب برنامه پارسالمون موجوده و میتونیم تقدیم کنیم.


@back_packing

@maryamzareiam97


مافیا!
"مافیای ارز، مافیای سکه، مافیای شکر، مافیای نفت، مافیای پتروشیمی، مافیای خودرو، مافیای مسکن، مافیای فوتبال، مافیای موسیقی، مافیای رسانه، مافیای قاچاق، مافیای آب، مافیای زمین‌خوری، مافیای جنگل‌خوری، مافیای کوه‌خوری، مافیای......"
روزانه چند بار از زبان مقام‌های رسمی و غیررسمی و رسانه‌های دولتی و غیر‌دولتی نام انواع این مافیاها به گوش‌تان می‌خورد؟
واقعاً تمام ارکان و اجزاء این کشور به تسخیر انواع و اقسام مافیا در آمده و یا اینکه مافیا تعریفی دَم‌دستی برای متهم کردن رقبا و گریز از مسئولیت‌ها شده است؟
@ahmadzeidabad

@maryamzareian97


فرهنگ رفتاری خانوار های ایرانی به روایت مرکز آمار

@maryamzareian97


♨️ یک روز بیدار می‌شویم و می‌فهمیم چه بلایی بر سرمان آمده است.

‍ تالان حکایت غریب بدکرداری ما با مام طبیعت است.
عزم جدی برای پایان دادن به این غارت ملی را با دیدن فیلم تالان آغاز کنیم.

حقیقت تلخ "تالان" چنان سیلی محکمی به گوش‌مان خواهد زد که تا عمر داریم در بهت و حیرت بمانیم و ترس و تردید در عمق جان‌مان ریشه بدواند.
لحظه لحظه به نابودی، خشکسالی و مرگ زودهنگام زمین در این سرزمین نزدیک می‌شویم و عین خیال‌مان هم نیست.
"تالان" به بحرانی می‌پردازد که پنجاه سال است به درازا کشیده.
نقطه‌ی پایان این بحران کجاست؟
مقصر کیست؟
چه باید کرد؟

پی‌نوشت: با تمام وجود از تک‌تک شما عزیزان خواهش می‌کنم، استدعا می‌کنم که این فیلم را در سینما ببینید. و به دوستان و آشنایان‌تان نیز معرفی کنید.
اگر امکانش را دارید به ما پیام دهید تا پس از هماهنگی‌های لازم، فیلم را در مدارس یا دانشگاه‌تان یا محل کارتان اکران کنیم.

این فاجعه شوخی نیست.
فرصتی نمانده.
خیلی دیر است. خیلی دیر.


@Ri_sheh1

@maryamzareian97


تفاوت نسل فرزندان از دهه 50 تا دهه 80 شمسی:از سر به زیران ملاحظه گر تا شورشیان ارمانخواه!

✍️ مهدی دولتی

جامعه ایرانی در دهه های اخیر و به موازات ورود و ظهور مدرنیته متاخر و لوازم آن (ماهواره اینترنت و ارتباطات جهانی) دچار تغییرات بنیادینی شده است.

🔹 از وجوه بارز آن، تغییرات در رفتار و کردار فرزندان نسل های مختلف جامعه است.

🔹فرزندان دهه های 50 و 60 که فرزندان رشد یافته در بحبوحه و کوران انقلاب و جنگ بودند به تبع شرایط زمانی و مکانی خود فرزندانی مطیع، کم توقع، سپاسگزار و مودب (با پارامترهای والدینی که خود جلو پدر مادرهایشان پایشان را دراز نمی کرده اند) بودند. آنها کم توقع بودند چراکه هر روز شاهد خشونت عریان و کشته شدن ادمیانی در میانه جنگ شهری دهه 50 بر سر انقلاب و یا کشته شدن ادمیانی دیگر در جریان بمباران بودند. در کشوری جنگ زده که درگیر انواع کمبودها و فشارهاست فرزندان نمی توانستند خواسته هایی بیشتر از خوراک و پوشاک -البته آن هم در حد ضرورت و رفع نیاز - از والدین خود داشته باشند.

🔹دهه هفتاد شمسی مقارن بود با پایان جنگ و اتمام شرایط جنگی و شروع دوره رونق و افزایش رفاه (هرچند نا متوازن) در کشور. دوره ای که تبلیغات تلویزیونی کالاها و محصولات متنوع و رنگارنگ رنگ و بوی جدیدی به خود گرفت و فرهنگ مصرف گرایی و لذت گرایی (که الزاما هم موضوعات بد و مذمومی نیستند) جای فرهنگ قناعت و تحمل شرایط که محصول شرایط دوره جنگ بود را گرفت.

🔹در این دوره دیگر فرزندان به حداقل ها راضی نبودند، بلکه استانداردها برایشان معیار بود. فرزندان حالا دیگر کفش خوب و لباس خوب و غذای خوب می خواستند. آنها لباس نویی که برای خودشان باشد- نه خواهر و برادرشان لباسی که بوی نو بودن بدهد- می خواستند. چیزهابی که البته حقشان بود. حقوقی که آن را با صدای بلند بر سر والدین عموما دهه پنجاهی خود فریاد میزدند و این برای والدینی که خود در کودکی طعم مطالبه گری را نچشیده بودند، اندکی غریب و گران می آمد، اما چاره ای جز تعامل و تن دادن به خواسته های آنها نداشتند.

🔹اما با ظهور فرزندان دهه هشتادی شرایط کاملا جدید و متفاوتی حکمفرما شد. فرزندانی که به لطف اینترنت و ماهواره و شبکه های اجتماعی جهانی شده اند و کف انتظاراتشان نه حداقل ها بلکه حداکثرهاست!

🔹 فرزندانی که به دنبال ایده آل ها و بهترین هایند و حالا دیگر حتی به لباس خوب و کفش خوب هم رضایت نمی دهند. دیگر فقط شیک بودن لباس یا گوشی موبایلی که میخرند یا خوشمزه بودن غذای رستوران یا قهوه کافی شاپی که میروند کافی نیست، بلکه باید برند و چشمگیر و به اندازه کافی معروف باشند تا جلوی همسالان و جنس مخالف اصطلاحا کم نیاورند!

🔹حالا والدین دهه 50ی و 60ی با فرزندانی مواجه شده اند که ندارم و نمی شود در کتشان نمی رود بلکه والدین را به مثابه عابر بانکی می بینند که باید تامین کننده نیازهای لاکچری انها باشند.

❓اما براستی همه این تغییرات نشانه بدی است؟ از نظر نگارنده خیر! هرچند مصرف گرایی افسارگسیخته و بی هویتی نسل جدید را تایید و تمجید نمی کنم اما معتقدم مطالبه گری و احقاق حقوق ویژگی های مثبت نسل های جدیدند.

❗️ والدین در دوره های اخیر باید بدانند که فرزندان آنها همانند کودکی خودشان نخواهند بود که نه به حقوق خود اگاه باشند و نه آنها را مطالبه کنند.

🔹 فرزندان جدید از والدینی که آنها را خواسته و با تصمیم اگاهانه بدنیا اورده اند می خواهند که تبعات تصمیم مهم خویش را بپذیرند و نیازهای متعارف و متناسب با شرایط امروز را برایشان مهیا نمایند یا برای عدم تامین آن، اقناعشان کنند؛ در غیر اینصورت محکومند که تبعات جدی و پر دردسر تصمیم غیر مسوولانه خود را بپردازند آن هم با بهایی گزاف و گران!

@charkhvand

@maryamzareian97


👁‍🗨ایران؛ جامعه خیلی کوتاه مدت

👈مریم زارعیان
 

📌وقتی در شهر و روستایی زلزله بزرگی می آید، مسئولان تأکید می کنند که زین پس می بایست همه ساختمانها مقاوم سازی شوند.

📌وقتی در زمستان زلزله می آید و می بینیم برای اسکان موقت زلزله زدگان فقط چادر و کانکس داریم، یاد طراحی اسکان موقت می افتیم.

📌وقتی در روستایی بخاری نفتی آتش می گیرد و بچه ها می سوزند، مسئولان جلسه می گذارند که زین پس همه سیستم گرمایشی مدارس می بایست استاندارد شود.

📌وقتی اتوبوس مسافربری تصادف می کند و همه مسافرین کشته و زخمی می شوند، مسئولان با کمیسیون ایمنی راه ها جلسه اضطراری می گذارند.

📌وقتی ساختمان پلاسکو آتش می گیرد و ده ها نفر در آتش زنده زنده می سوزند، مسئولان جلسه می گذارند که باید همه ساختمانهای غیر ایمن تعطیل شوند.

📌وقتی اتوبوس دانشجویان از وسط نصف می شود و دانشجوها کشته و زخمی می شوند، رییس دانشگاه می گوید از شنبه اتوبوسهای نو جایگزین اتوبوسهای کهنه و از رده خارج می شوند!

📌نیمه اول سال یاد خشکسالی می افتیم،نیمه دوم سال یاد آلودگی هوا!

📌مسئولان مدام برای بحرانهای مختلف جلسه می گذارند و برنامه ریزی می کنند.

📌 اما علی رغم قول و قرارهای پس از حوادث و مشکلات، این مسائل بارها و بارها به همان شکل و سیاق قبل تکرار می شود، زیرا همه تصمیمات و سیاستگذاری ها عمر کوتاهی در جامعه ما دارد، با وقوع بحران، مسئولان یاد برنامه ریزی و مدیریت بحران می افتند، اما چند صباحی بعد تصمیمات به باد فراموشی سپرده می شود.

📌از آنجا که همه برنامه ریزی ها در جامعه ما عمر کوتاهی دارد، در نتیجه نهادها برای کوتاه مدت به وجود می آیند و با رفع عطش شکل گیری آنها، یا اساسا تغییر شکل می دهند و کارکردشان از بین می رود یا کلا از بین می روند.

📌جامعه در دام تصمیم گیری های کوتاه مدت گرفتار شده است!

@maryamzareian97

              


👁سرقت علمي استاد از دانشجو

❓سالهاي پس از انقلاب پديده انتشار پايان نامه هاي دانشجويان در مقاطع تحصيلات تكميلي توسط اساتيد بسرعت رو به گسترش نهاد. ساختار آموزش عالي در كشور بگونه اي است كه مدرسان دانشگاهي براي ارتقاي رتبه شغلي خود و كسب درآمد و منزلت بايد به توليد علمي بپردازند. اين ساختار و فقدان توان و فرصت مدرسان براي توليدات علمي سبب شده است كه محصول زحمات دانشجويان بنام اساتيد راهنماي آنان منتشر شود. در پس اين پديده غيرعلمي و فرهنگي نكاتي پنهان است كه برخي از آنها عبارتند از:

📕هيچ دانشگاهي در ممالك غربي وجود ندارد كه مدرس دانشگاهي اجازه داشته باشد كه تز تحصيلي دانشجويش را بنام خود منتشر كند. هيچ استاد و مدرسي حق ندارد با زير پاگذاردن حق پديدآورنده/كپي رايت، دانشجوي خود را وادار به انتشار پايان نامه/تز تحصيلي اش بنام استاد خود كند. اين رويه غير/ضد علمي و غير فرهنگي روشن نيست از كدام ساختار به عاريت گرفته شده و در نهاد آموزش عالي متداول و قانوني شده است.

🎓افزايش رتبه علمي مدرسان دانشگاه بايد از طريق انجام مطالعه يا پژوهش و توليد مقاله يا كتاب در نشريات علمي داخل يا خارج از كشور صورت گيرد. فقدان دانش لازم از يكسو و نداشتن فرصت لازم براي انجام اين مهم، سبب شده است اساتيد و مدرسان به اشكال مختلف دانشجويان خود را تشويق و وادار به قبول ارائه حق انتشار يافته هاي پژوهشي شان بنام مدرس و استاد راهنماي خود كنند.

📘كسب منزلت علمي و ارتقاي رتبه شغلي يك مدرس در دانشگاه و ايجاد فرصتهاي شغلي جانبي ديگر از يكسو و ناگزيري دانشجو از قبول انتشار اثر خود بنام استاد راهنمايش، بستر سرقت هاي علمي، شيوع بي اخلاقي علمي و بي اعتمادي دانشجو به استاد در ساختار آموزش عالي را فراهم مي كند. اين فضاي تب آلود و بيمار گونه باعث مي شود هدف انتشار مقاله و كتاب، همه وسايل رسيدن بدان را موجه و مشروع جلوه دهد و بدين شكل سرقت علمي به يك هنجار در توليد علمي مبدل مي شود.

🔗زنجيره اين سرقت علمي در ساختار سلسله مراتبي دانشگاههاي كشور از استاد به دانشجو سبب مي شود كه دانشجو نيز بجاي همت و حميت توليد علمي به خريد خدمات پايان نامه نويسي روي مي آورد و در نهايت موسسات خدمات آموزشي و پژوهشي از اين دست نيز رو به افزايش مي نهند. در اين ميان دانشجو و موسسات مذكور نيز بسوي سرقت علمي از منابع علمي انگليسي رفته و با تبديل و ترجمه آن ها بنام خود، حلقه هاي اين فساد علمي را بهم متصل مي كنند.

✍🏼رويه سرقت آشكار علمي/ادبي اساتيد دانشگاهي چنان فراگير شده است كه برخي از شخصيت هاي بنام دانشگاهي را نيز مي توان در اين فهرست يافت؛ كساني كه بر بام زحمات دانشجو، نام و كام خود را مي جويند و به تربيت غير علمي دانشجوياني مي پردازند كه در آينده وارد بازار كار كارشناسي و آموزش و تحقيق مي شوند. چنين بستري به بازتوليد فرهنگ غيرعلمي و رشد علم دروغيني مي انجامد كه رخوت، بي اعتمادي، بي انگيزگي، دروغ، فريب و عدم مشروعيت در ساختار آن موج مي زند. در چنين بستري اميد به رشد علمي رويايي عبث جلوه مي كند.

@alitayefi1

maryamzareian97


بخشی از اورتاریوی کریسمس، اثر یوهان سباستین باخ
@maryamzareian97


🌺 کریسمس بر همه‌ی کسانی که آن را جشن می‌گیرند و میلاد حضرت مسیح‌بن‌مریم بر همه‌ی فارسی‌زبانان مسیحی و مسلمان و دوستدارانش مبارک.

@maryamzareian97


‍‍ 🔹زندگی با ارواح🔹

✍ محسن حسام مظاهری


«رفتم گلستان شهدا سر قبر مسعود دیدم یک دختر خانم خوشگل چادری نشسته سر قبر! اول گفتم شاید آشنا باشد. سلام کردم گفتم شما با این شهید نسبتی دارید؟گفت بله نامزد شان هستم!!
گفتم یعنی چی؟ ایشان که نامزد نداشت! گفت ما یک تعداد بسیجی هستیم که برای ارتباط روحی خودمان را به شهدا گره میزنیم!»
*
توییت فوق از مهران محمدی این چند روز در فضای مجازی بازتاب زیادی داشته. فارغ از حواشی و بازتاب‌های این توییت (که مستقلاً ارزش بررسی دارد) اما پدیده‌ی زندگی فانتزی با شهید، پدیده‌ی جدیدی نیست. هفت سال پیش در مقاله‌ی «زندگی با ارواح» که در شماره‌ی 10 (خرداد و تیر 1390) نشریه‌ی «هابیل» منتشر شد، درین‌باره نوشته‌ بودم. این مقاله، اخیرا در کتاب «خطر سقوط بهمن» توسط نشر آرما بازنشر شده است.


برش‌هایی از مقاله:

🔺در مراحل پیشرفته‌تر، فرد شیفته از شهید خاطراتی دارد که مشابهش را هیچ‌کس دیگر حتا خانواده و دوستان و آشنایان شهید هم ندارند. خاطراتی با مصرف شخصی و فردی که معمولاً فرد شیفته از آنان چنان گنجی ارزشمند حراست می‌کند و بسان رازهایی سربه‌مهر نزد خود مخفی و محفوظ می‌دارد. رازهایی که نباید بر زبان‌شان آورد. برای همین است که شیفتگان ـ به‌خلاف دسته‌ی نخست صاحبان خاطره از شهید ـ چندان رغبتی به نقل خاطرات‌شان از شهید ندارند و معمولاً دیگران را در لذت خاطرات خود شریک و سهیم نمی‌کنند2. این را هم می‌توان به دلیل احساس ارضای شخصی آنان از این «شخصی‌سازی» و تملک امری خصوصی دانست و هم به دلیل بیم از طعنه و تمسخر دیگران، یا متهم‌شدن به خیال‌بافی و دروغ‌گویی.

🔺فرد شیفته پیکره‌ی شهیدی که خود می‌خواهد را آن‌گونه که می‌پسندد، برای خود می‌تراشد. بسا که هرچه ماده‌خام کمتری داشته باشد و شنیده‌هایش از دیگران درباره‌ی شهید محبوبش کمتر باشد، برایش مطلوب‌تر است. چراکه این کمتردانستن، قدرتش را در ساختن شخصیت اسطوره‌ی محبوبش بیشتر می‌کند. فرد شیفته، هویت خود را با تصویر خیالی خودساخته از آن شهید پیوند می‌زند. می‌شود شهیدی از آنِ خودش؛ شهیدی «شخصی» و «خصوصی» که هیچ‌کس نمی‌تواند از او بگیردش. هیچ‌کس و با هیچ معیاری نمی‌تواند قضاوت کند که این شهید، آن شهید ـ که روزگاری در عالم واقع زیسته ـ نیست. حتا آن‌ها که در آن روزگار نسبتی با شهید داشته‌اند. دیگر، امتیازِ صاحب‌خاطره‌بودن از شهید، تنها در تملک خانواده و دوستان و آشنایانش نیست. حالا این میراث، مدعی جدیدی هم یافته است که گرچه غریبه ‌است، اما به‌هیچ‌وجه از دعوی خود کوتاه نمی‌آید.

🔺زندگی فانتزی با خاطره‌ی یک شهید محبوب، پدیده‌ای است که در سال‌های اخیر در قشرهایی از نوجوانان و جوانان مذهبی، خصوصاً دختران، رواج یافته است. به‌نظر می‌رسد تبلیغات گسترده‌ی رسانه‌های رسمی و مجموعه اقداماتی که برخی ارگان‌های نظامی، نهادهای فرهنگی و مراکز متولی فرهنگ دفاع مقدس در این سال‌ها انجام داده‌اند، (نظیر برگزاری اردوهای «راهیان نور») در بسط و گسترش این پدیده تأثیر فراوانی داشته است. خصوصاً که در این اقدامات و تبلیغات، رویکردهای عاطفی، احساسی، تغزلی و اسطوره‌ای به جنگ و شهدا غلبه داشته و از شهدا، تندیس‌هایی مقدس ساخته‌ می‌شود که چون قدیسان و برگزیدگان، زندگی‌شان واجد معیارهای والا و برتر انسانی بوده است. آن‌اندازه که لازم است «سیره»ی آن‌ها ـ چنان سیره‌ی ائمه و اولیای الاهی ـ برای جوانان روایت شود و در شهادت‌شان روضه بخوانند و مرثیه بسازند.

🔺برای نهاد دولت، این قبیل اقدامات و رویکردها مجموعه‌ای از کارکردهای مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را دربر دارد که تضمین‌کننده و مؤید استمرار آن‌ها است. اما آیا ایشان به عواقب ناخواسته و آثار نامطلوبی که این اقدامات و رویکردها بر زندگی مخاطبان‌شان ـ خصوصاً جوانان و نوجوانان و بالأخص دختران ـ می‌گذارد نیز آگاه‌اند؟ آیا فارغ از کارکردهای زودگذر و مقطعی، کسی به کژکارکردها و آسیب‌های روحی ـ روانی و فردی که در نتیجه‌ی این تبلیغات و در زندگی‌های فانتزی با شهدا گریبان‌گیر دختران و پسران جوان شده و می‌شود، توجه داشته و برای آن‌ها چاره‌اندیشی کرده است؟ به نظر نمی‌رسد پاسخ این پرسش‌ها مثبت باشد.



📙«خطرِ سقوطِ بهمن: سه مقاله‌ درباره‌ی خاطرات جنگ»📙
محسن حسام مظاهری
اصفهان: #نشر_آرما
چاپ اول: 1396


#مطالعات_اجتماعی_جنگ

@mohsenhesammazaheri

@maryamzareian97


واکنش رئیس بسیج جامعه زنان به بعضی مطالب درباره نامزدی برخی دختران بسیجی با شهدا:

🔹مدعیان نامزدی با شهدا "متوهم"، "افسرده" و "روانپریش" هستند؛ روانشناسان ورود کنند

🔹به لحاظ عقلانی چنین موضوعی قابل قبول نیست و چنین ادعاهایی بسیار عجیب و غیرعقلانی هستند./ایلنا

@maryamzareian97


✍️مجلس در قعر امور است، علت آن: نظارت استصوابی

صادق زیبا کلام

♦️رفتار‌های خارج از عرف نمایندگان خیلی هم ما را نباید شگفت زده و غافلگیر کند. اگر یک نمودار برای بررسی اخلاق و رفتار نمایندگان نسبت به زمان ترسیم کنیم، با گذشت زمان منحنی افول بیشتر رفتار‌های اجتماعی نمایندگان را نشان می‌دهد. ما این افول را تنها در رفتار‌های پرخاشگرایانه نمی‌بینیم. پرخاش کوچک‌ترین بخش ماجرای رفتار‌های اجتماعی نمایندگان است.

♦️ما در جریان استیضاح علی ربیعی وزیر سابق کار با نهایت شگفتی شاهد بودیم که نمایندگان چقدر در رابطه با شرکت‌های مربوط به شستا از او انتظار داشتند. یکی از مصیبت‌های وزیر این انتظارات نمایندگان بود. آن‌ها از او توقع داشتند که بستگان‌شان را در این شرکت‌ها منصوب کند، اما، چون آقای ربیعی خلاف خواست آن‌ها عمل کرده بود نمایندگان دلخور شده بودند. اگر پای درد دل رحمانی فضلی بنشینید، می‌بینید چه دل خونی از توصیه‌ها و فشار‌های نمایندگان حوزه‌های مختلف برای انتخاب استاندار، فرماندار و ... دارد. این درباره رئیس سازمان برنامه و بودجه یا وزرای دیگر هم صادق است. این فشار‌ها هم کمتر از درگیری و داد زدن سر کارمند گمرک نیست.

♦️نمایندگان در مقابل برای منافع ملی کشور یا حقوق شهروندی ایستادگی ندارند و یقه چاک نمی‌کنند. وقتی این‌ها را کنار هم قرار می‌دهیم میبینیم حاصلش مجلسی است که به جای آنکه باید در راس امور قرار داشته باشد در قعر امور است. من علت را در #نظارت_استصوابی می‌دانم و معتقدم تنها ملاک و معیار برای پذیرش نامزدی یک فرد این است که مشکل سیاسی نداشته باشد. اگر مشکل سیاسی نداشته باشد چیز‌های دیگر خیلی مهم نیست. مهمترین دغدغه نمایندگان این است که حرفی نزنند که شورای نگهبان به خاطرش آن‌ها را در انتخابات ردصلاحیت کند. وگرنه رفتار‌های این چنینی باعث ردصلاحیت نمی‌شود و نمایندگان هم دغدغه رفتارهایشان را ندارند.

♦️همه ما انسان هستیم، جایزالخطا هستیم ، ممکن است عصبانی شویم و یک زمانی حرفی بزنیم که دوست نداریم. این اتفاق‌ها برای همه ما می‌افتد؛ اما چیزی که تاسف‌آور است ، این است که که وقتی مرتکب خطایی می‌شویم و می‌دانیم خطایی کردیم نخواهیم آن را بپذیریم. وقتی در مقابل خطا سعی کنیم آن را توجیح و رفع و رجوع کنیم یا بگوییم شیطنت کردند و بد عکس گرفتند و بد فیلم‌برداری کردند یا حرفم را تحریف کردند، به نظر من بدتر از خطا کردن است. جسارت عذرخواهی نکردن از مردم بزرگ ترین اشتباه است. این خطا خیلی بدتر از این است که فردی عصبانی شود و حرفی بگوید، اما اشتباهش را بپذیرد.
@sadeghZibakalam

@maryamzareian97


طرح کودک همسری رای نیاورد

📌طیبه سیاوشی عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی، خبر داد که کمیسیون حقوقی قضایی مجلس، طرح کودک- همسری که برای «جلوگیری از ازدواج کودکان» تهیه شده، را رد کرده است!

📌آمار ازدواج کودکان زیر ۹ سال بیش از ۳۰۰ نفر و آمار ازدواج زیر ۱۳ یا ۱۴ سال در دختران ۳۰ هزار تا ۴۰ هزار نفر اعلام شده است که یکی از تبعات منفی این گونه ازدواج ها شکل نگرفتن فیزیولوژی زن هنگام بارداری است.

📌 جای سوال دارد که کمیسیون حقوقی مجلس دقیقا به چه علت به طرحی که برای جلوگیری از سوء استفاده از کودک و در برابر پدیده شوم کودک همسری تهیه شده، رای منفی داده است؟!

📌 در مذمت كودك همسري همین بس كه كودك را مجبور می کند در عين كودكي بزرگ شود، آن‌ هم نه به اراده خود بلكه با صلاحديد خانواده و اغلب به دليل مشكلات اقتصادي.

📌 کودکان با بله گفتن، بلاهاي بسياري برسرشان نازل مي‌ شود؛ به طوري كه هم سلامت جسمي و رواني شان به مخاطره می افتد و هم اينكه جامعه را با بحراني به نام كودكان بيوه مواجه مي‌سازد.

@maryamzareian97


"الفبای حق‌کشی"

✍🏼 رضا مقصودی


🔹خانم "الف" به بانک می‌رود. نوبت می‌گیرد. شماره‌اش ۱۳۵ است. همان‌جا دوستش را می‌بیند که سه ساعت زود تر از او آمده و دو شماره در دستش دارد. یکی ۲۴ و یکی ۲۵. شماره ۲۵ را از او می‌گیرد و کارش را زود تر از ۱۱۰ نفر دیگر انجام می‌دهد و خوشحال بانک را ترک می‌کند.

🔹 آقای "ب" راننده تاکسی است. هر روز دقایقی را فریاد می‌زند تا مسافرانش تکمیل شده و حرکت کند. امروز باران شدیدی می‌آمد. آقای "ب" کسی را سوار نمی‌کرد و می‌گفت که فقط دربست می‌رود.

🔹خانم "پ" پنجره را باز می‌کند و زیرسفره‌ای را داخل کوچه می‌تکاند.

🔹آقای "ت" در اتوبان می‌بیند که همه‌ی ماشین‌ها در ترافیک سنگینی هستند. وارد شانه‌ی خاکی می‌شود و از چند صد نفر جلو می‌زند و بعد به داخل صف ماشین‌ها می‌آید.

🔹خانم "ث" فروشنده است. کیفی می‌فروشد با قیمت ۲۰ هزار تومان. توریستی از همه جا بی‌خبر می‌آید که کیف را بخرد. قیمت را می پرسد. در جواب می‌شنود: ۶۰ هزار تومان.

🔹 آقای "ج" کارمند است. در ساعتی که اوج کار است و مراجعین صف کشیده‌اند، در اتاقش را بسته، چایی می‌ریزد و می‌نشیند کنار همکارش برای گپ زدن...

🔹این مثال ها را تا آخرین حرف الفبا هم می‌شود ادامه داد. یک لحظه با خودتان رو راست باشید و بپذیرید که همه‌ی ما به اندازه "توان‌مان" متجاوزیم و دیکتاتور و ضایع کننده‌ی حق دیگران.

🔹حالا شما بیا و این مردمی که تجاوز به حق دیگری را هر روز و هر روز تمرین می‌کنند بگذار به عنوان مسئول یک کشور. اختلاس، دزدی و سواستفاده، طبیعی ترین نتیجه‌ی ممکن خواهد بود.

#فکر_کنیم

@Ri_sheh

@maryamzareian97


🗒«عیب و هنر دولت دوم روحانی»

✍🏻محمدرضا جلائی‌پور

📌 به عنوان یک شهروند، در نقدِ مصلحانه‌ی عیوبی از این دست در دولت دوم روحانی مکررا نوشته و گفته‌ام:

📌کم‌کاری و کُندیِ روحانی در پاسخ به انتظاراتی که در تبلیغات انتخابات ۹۶ ایجاد کرد

📌اهمال در توزیع عادلانه‌تر و موثرترِ ثروت و یارانه‌های پنهان و آشکار (به ویژه یارانه‌ی انرژی) برای کاهش نابرابری و فقر شدید

📌سیاست‌گذاری مشکل‌افزا در مدیریت بحران بازار دلار (به ویژه تعیین نرخ ۴۲۰۰ تومانی اولیه) و طلا و خودرو

📌عدم انتخاب وزیر زن

📌پرهیز از اتخاذ «تصمیمات سخت» برای مواجهه با ابرچالش‌های اقتصادی

📌اهمال در ارتقای سیستماتیکِ ظرفیت‌های سیاست‌گذاری و حل مساله‌ایِ دولت

📌عدم جدیت در اصلاح قوانین و رویه‌های استخدام و ارتقا و سازمان اداری و استخدامی در جهت تقویت شایسته‌گزینی شفاف

📌ضعف در مدیریت ورزش و استانداری‌ها و ارتباط با نمایندگان گروه‌های اجتماعی و تقویت سندیکاها

📌انتخاب وزرای ضعیف به جای وزرای استیضاح‌شده و مستعفی

📌ضعف شدیدِ معاونت ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس جمهور

📌ضعف عمومی در تیم اقتصادی و سیاست داخلی دولت

📌تاخیر در انتخاب سفرای جدید قوی برای هند، چین، ژاپن و ترکیه و یک سخنگوی توانا برای دولت

📌عدم جدیت کافی برای پیگیری رفع حصر و آزادی زندانیان سیاسی و

📌کم‌کاری در اصلاحات ساختاری برای کاهش انواع فساد اقتصادی، اندک‌سالاری و خویشاوندسالاری در دولت.

📌القصه عیب مِی جمله بگفتیم و این روزها می‌گویند. اما انصاف است که هنرش را هم بگوییم. علی‌رغم اینکه تقریبا در همه‌ی حوزه‌های سیاست‌گذاری و اجرا و یکایک وزارت‌خانه‌ها دولت می‌تواند و باید ضعف‌های پرشماری را بکاهد، در دولت دوم روحانی اقداماتی از جنس این موارد (گرچه ناکافی‌اند) شایسته‌ی تشویق و استقبال‌ بیشتری بوده‌اند:

📌بهبود مدیریت و عملکرد ایرنا در دوره ریاست ضیاء هاشمی، به ویژه راه‌اندازی رسانه‌های جدید و تاثیرگذارِ ایرناتی‌وی و ایرناپلاس با به‌کارگیری نیروهای جوان و توانمندی مثل پدرام الوندی، غلام محمدی و متین غفاریان

📌افزایش کیفیت و تاثیر روزنامه‌ی ایران بعد از سردبیری جواد دلیری

📌انتصاب استانداران اصلاح‌طلب و غالبا خوش‌سابقه در هفته‌های اخیر به جای استانداران بازنشسته با تامین نظر اسحاق جهانگیری

📌تداوم فعالیت‌های احمد میدری و تیمش در معاونت رفاه وزارت کار برای کاهش فقر شدید و حمایت از آسیب‌پذیرترین ایرانیان (از جمله کودکان بی‌شناسنامه و بازمانده از تحصیل)

📌انتصاب و ارتقای شایسته‌سالارانه‌ی جوانانِ توانمندی مثل علی‌ سرزعیم (معاون وزیر کار)، محمد فاضلی (مشاور وزیر نیرو)، امینه محمودزاده (رئیس امور اقتصاد کلان سازمان برنامه)، مهدی آهویی و امیر ناظمی (معاونان وزیر ارتباطات)

📌اجرای موفق و بی‌حاشیه‌ی طرح ثبت نام کارت سوخت (به عنوان گام اول بسط دولت الکترونیک)

📌آغاز تجاری‌زدایی از آموزش مقطع دبستان (از جمله ممنوعیت مشق شب و منع انتشار کتاب‌های کمک‌آموزشی دبستان)

📌بهبود سیاست‌گذاری ارزی در مدیریت جدیدِ بانک مرکزی که به کاهش التهاب بازار و قیمت دلار (حتی پس از آغاز تحریم‌های جدید و شدید آمریکا) انجامید

📌آغاز گفتگوهای منظم رئیس جمهور با نمایندگان گروه‌های اجتماعی و سیاسی در ماه‌های اخیر و شنیدن بیشتر و حضوریِ صدای منتقدان و مطالباتشان

📌اختصاص سهمیه‌ی ۳۰ درصدی به زنان در مدیریت‌های دولتی

📌توفیق زنگنه و ظریف در زمینه‌سازی برای فروش بیش از یک میلیون بشکه‌ی نفت بعد از تحریم‌های جدید و شدید آمریکا

📌مقاومت در برابر فیلترینگ اینستاگرام

📌تنظیم لوایح شفافیت و تعارض منافع

📌ارسال لایحه‌‌ای در جهت این‌که فقط صلاحیت علمی مبنای ثبت نام در دانشگاه‌ها باشد و مذهب یا سوابق سیاسی مبنای محرومیت از تحصیل نشود

📌تمهید مقدمات «سامانه‌ی آنلاینِ مطالبات عمومی ایرانیان» که از طریق آن هر مطالبه‌ای که بیش از صدهزار امضای شهروندان ایران را جمع کند دولت را موظف به پاسخگویی رسمی می‌کند و طبق اعلام حسام‌الدین آشنا به زودی آغاز به کار می‌کند

📌توفیق روحانی و ظریف در اجماع‌سازی برای تصویب FATF، حفظ برجام بعد از خروج آمریکا از آن، گرفتن چند تعهد مهم از اروپا (از جمله‌ راه‌اندازی سامانه‌ی SPV) و حفظ حمایت همه‌ی کشورهای جهان (به جز آمریکا، اسرائیل، عربستان و امارات) از برجام

📌بهبود سامانه‌ی انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات

📌حذف دوشغله‌ها و انتشار اسامی اعضای هیات مدیره‌ در شرکت‌های وابسته به وزارت کار

📌افزایش چشمگیر سرعت و پوشش اینترنت (به ویژه در مناطق روستایی کشور)، اجرای موفق طرح ثبت‌نام گوشی‌های هوشمند و توقف قاچاق موبایل و

📌آغاز اجرای موفق رویه‌های شایسته‌گزینی شفاف با فراخوان عمومی در وزارت نیرو و بخش‌هایی از وزارت کار
@jalaeipour

@maryamzareian97


Video is unavailable for watching
Show in Telegram
شعرخوانی دختر کوچک یزدی
@maryamzareian97


📝شورای مردمان سرزمین دور

✍🏻 مریم زارعیان

🔹در آنسوی افق ها، سرزمینی زیبایی بود، روزی از روزها، مردمش دور هم جمع شدند و با هم اندیشیدند بهتر است برای آنکه در سرنوشتمان اثرگذار باشیم، کسانی را از بین خودمان برای کمک به تصمیم سازی انتخاب کنیم.

🔹هفت روز و هفت شب فکر کردند که این کسان را چگونه انتخاب کنند. ریش سفید ده آمد و گفت ما ریش سفیدان کمک می کنیم تا راهزنان، خبرچینان و دروغگویان را انتخاب نکنید.

🔹مردم با خود فکر کردند، ریش سفیدان دنیا دیده ترند و بهتر می دانند.

🔹فردای آنروز، مکتبدار، چوپانِ دروغگو، طبیب، پسر کدخدا، ریش نقره ای، حکیم، قلدر خان، معرکه گیر گفتند ما می توانیم از طرف همه به تصمیم گیری کمک کنیم.

🔹ریش سفیدها جمع شدند تا از بین آنها بهترینشان را برگزینند:

🔺گفتند مکتبدار که با بچه ها سر و کله می زند، حرف بزرگترها را نمی فهمد.

☑️اما معرکه گیر خوب است که هرجا لازم است کار را بزرگ جلوه دهد.

🔺طبیب گاهی به سرزمینهای همسایه رفت و آمد دارد، پس نه!

☑️پسر کد خدا که پسر کدخداست، او نباشد پس که؟!

☑️چوپان دروغگو مایه طیب خاطر مردم است، روحیه ها را عوض می کند.

☑️بهتر است ریش نقره ای باشد تا بر بقیه نظارت کند.

🔺حکیم فقط در دنیای علم است و از واقعیت نمی داند، پس نه!

☑️قلدر خان فحشهای خوبی بلد است اگر کسی بخواهد کم کاری کند، کارها را اصلاح می کند.

🔹مردم از بین کسانی که بزرگانشان گفته بود، ۵ نفری را برگزیدند. بسیار خوشحال بودند که در سرنوشت سرزمینشان نقش پررنگی دارند.

🔹اما از فردا چوپان دروغگو برایشان از دشمنانی می گفت که آنسوتر تشنه به خونشان هستند.

🔹معرکه گیر به مردم یادآوری می کرد که چقدر آنجا باران و محصول از سرزمین همسایه بیشتر است.

🔹قلدر خان هم در شهر می گشت و هر جا لازم می دید کمی فحش آبدار می داد و این و آن را برای حفظ نظم به نظمیه و محکمه می فرستاد.

🔹ریش نقره ای نظارت می کرد که همه کارشان را درست انجام دهند.

🔹پسر کدخدا هم چون ژن خوبی داشت، باعث افتخار بود.

🔹پس از آن همه کارشان را درست انجام می دادند.

🔹انهایی که طاعون داشتند، می مردند.

🔹آنهایی که نانی برای خوردن نداشتتد، به تناسب اندام می رسیدند.

🔹گرگها هر روز با مهربانی تعدادی از گوسفندان را با خود به چرا می برند.

🔹مراسمات شاد عروسی، مثل پسر کدخدا با دختر ریش سفید اعظم و دختر خواهر کدخدا با پسر ریش نقره ای برگزار می شد.

🔹همه احساس بهتری داشتند چون می دانستند که چقدر باران بیشتری می بارد و چقدر محصول بیشتری از بقیه همسایه ها دارند.

🔹مردم هم هر روز دشنه هایشان را برای حمله احتمالی دشمنان تیزتر می کردند.
@maryamzareian87


📝📝📝احمق‌های چلم و تاریخ‌شان

آیزاک بشویتس سینگر✍🏻

✅بعد از سالیان سال، «چلمی‌ها» متمدن شدند. آنها یاد گرفتند بخوانند و بنویسند و آنگاه کلماتی چون "مشکلات" و "بحران" به وجود آمد.

✅از لحظه‌ای که کلمه‌ی "بحران" در زبان مردم پیدا شد، آنها متوجه شدند که در چلم بحران وجود دارد!
آن‌ها می‌دیدند در شهر چیزهایی وجود دارد که اصلا خوب نیست. اولین کسی که برای چنین وضعی کلمه‌ی "بحران" را ابداع کرد گرونام اول، اولین حاکم شهر بود ...

✅یک روز گرونام به شله میل دستور داد اعضای شورا را جمع کند. وقتی آنها جمع شدند گرونام گفت:

✅"ای دانایان و فرزانگان، در چلم بحران وجود دارد! اغلب شهروندان نانی برای خوردن ندارند، آن‌ها لباس‌های کهنه به تن می‌کنند و خیلی از آن‌ها از سرفه و سرماخوردگی رنج می‌برند. چطور می‌توانید این بحران را برطرف کنید؟"

✅فرزانگان آنچنان که رسم بود، هفت روز و هفت شب فکر کردند تا بالاخره گرونام اعلام کرد: "وقت تمام شد، بیایید ببینم چه می‌گویید." لگیش منگ اولین کسی بود که سخن گفت:

✅"حضرتعالی می‌دانید که فقط عده‌ی بسیار کمی از آدم‌های تحصیل‌کرده در چلم هستند که می‌فهمند بحران یعنی وضعیت بد و اسفناک.
پس بیایید قانونی وضع کنیم که استفاده از این کلمه ممنوع شود، آن‌وقت خیلی زود این کلمه فراموش خواهدشد. بعد هم دیگر هیچ‌کس نمی‌فهمد که بحران وجود دارد و ما دانایان هم مجبور‌ نیستیم برای حل آن به کله‌ی مبارکمان فشار بیاوریم و مغزمان را خراب کنیم."...!


*چلم: نام یک شهر واقعی در لهستان است که مردمان آن را از گذشته‌های دور تا به امروز به ساده‌لوحی می‌شناسند.

@zaviyyedid
@maryamzareian97

20 last posts shown.

2 185

subscribers
Channel statistics