و از یاد نبر شب هایی را که از شدت غم ، امیدی
به صبح شدنشان نداشتی ، اما صبح شدند و
از آن پس تو شدی کسی که دیگر هیچ چیز
توان از پای در آوردنش را ندارد.
به صبح شدنشان نداشتی ، اما صبح شدند و
از آن پس تو شدی کسی که دیگر هیچ چیز
توان از پای در آوردنش را ندارد.